Urokliwisko Gohy

Co powstało w mojej pracowni - zagadka

2012-02-10T00:35:00.002+01:00

Mam dla Was zagadkę. W mojej pracowni powstało ostatnio kilka szafeczek z szufladkami ozdobionymi różnymi papierami oraz malowane i bielone. Na pewno część z nich powstała na zajęciach z bielenia mebli, na których takie szafeczki uczestniczki kursu ozdabiają od początku do końca. Na czym polega zagadka? Zgadnijcie, która z dziewięciu pokazanych na poniższych zdjęciach komódek została wykonana moją ręką. I napiszcie, dlaczego tak typujecie :).

Szafeczka nr 1

Szafeczka nr 2

Szafeczka nr 3

Szafeczka nr 4

Szafeczka nr 5

Szafeczka nr 6

Szafeczka nr 7

Szafeczka nr 8

Szafeczka nr 9

Jak spędziłam jeden z wolnych weekendów?

2012-02-05T01:03:00.000+01:00

Dwa tygodnie temu udało mi się spełnić obietnicę daną córce. Chodziło oczywiście o wspólne działania twórcze. W tym samym czasie przebywała u nas moja Mama, która do tych działań się przyłączyła. Wyciągnęłam pojemniczki z elementami do robienia biżuterii modułowej i zabrałyśmy się do pracy. W ciągu dwóch dni powstało ok. 50 bransoletek. Zabawa była przednia. Zapraszam do oglądania naszych dzieł (wybranych, żeby Was nie zanudzić :) ). Gwoli ścisłości chcę zaznaczyć, że Mama i córka robiły to po raz pierwszy w życiu.

Najpierw mojej Mamy:

Mojej 8-letniej córki:

I na koniec moje:

A na koniec niespodzianka. Wieczorem do domu wrócił mój małżonek i po długich namowach córki i on zrobił jedną bransoletkę. Nazwał ją "Milka":

Decoscrapowa skrzyneczka

2012-01-07T02:23:00.001+01:00

Witam wszystkich czytelników i oglądaczy mojego bloga w nowym roku. W styczniu mija właśnie trzeci rok istnienia tego bloga. Jak ten czas leci :). W mojej głowie kiełkuje pomysł na zrobienie candy z tej okazji, zastanawiam się nad jego zawartością. Obecnie nie za bardzo mam czas na zdobienie nowych przedmiotów, ponieważ w sklepie trwa wielkie liczenie towaru (brrrrrrrrrrrrr, jak ja tego nie lubię!!!). Dużo radości sprawiła mi paczka, jaka do mnie ostatnio trafiła. Jeżeli chcecie dowiedzieć się, co w niej było, to zajrzyjcie na blog o miniaturach.
Przeglądając zdjęcia moich prac trafiłam na skrzyneczkę, którą zrobiłam w maju ubiegłego roku, a którą się jeszcze nie pochwaliłam. No więc się chwalę :). Kolory na zdjęciu trochę nie te, ponieważ były robione na kiermaszu, świeciło wtedy mocno słońce, zdjęcia robiliśmy pod zielonym namiotem i tę zieleń niestety widać na zdjęciach. A wszystko zrobione jest w kremowo-beżowych odcieniach.

Życzenia świąteczne

2011-12-24T14:24:00.000+01:00

Życzę Wam spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia spędzonych w rodzinnym gronie oraz wszystkiego twórczego w nadchodzącym, 2012 roku. Żeby nigdy nie zabrakło Wam wspaniałych pomysłów i mnóstwa czasu do ich zrealizowania.

Jednocześnie chcę wszystkim zaglądającym na mój blog podziękować za tak liczne odwiedziny w tym roku i wszystkie pozostawione komentarze. Cieszę się, że to co robię Wam się podoba i mam nadzieję, że w następnym roku moje prace też będą dla Was inspiracją do Waszych twórczych działań.

Męski chustecznik - prezent na zamówienie

2011-12-21T09:24:00.001+01:00

Kilka dni temu w pracowni odwiedziła mnie jedna ze stałych Klientek. Przybyła wraz z mężem. Poszukiwali prezentu dla swojego znajomego. Po długim namyśle i przeglądaniu gotowych przedmiotów stojących u mnie na półkach dostałam zadanie domowe. Oto one:

Zadanie: chustecznik dla mężczyzny.

Dane: wzory, które mają się na nim znaleźć: fajka, zegar, postać kobiety.

Rozwiązanie: Do rozwiązania tego zadania użyłam papierów do scrapbookingu, wydruków i scrapowego ornamentu pomalowanego tak, żeby wyglądał jak spatynowana miedź.

Happy Hour w Urokliwisku - 10% rabatu

2011-12-20T08:44:00.001+01:00

Przypominam, że dzisiaj w sklepie stacjonarnym obowiązuje rabat 10% na cały asortyment. Zapraszam w godzinach 14 - 20 do pracowni.

Lampion z aniołem retro

2011-12-20T01:41:00.000+01:00

Tym razem wracam do świątecznej atmosfery. Ostatnio wykonany przeze mnie szklany lampion na świeczki oklejony papierem ryżowym, przyozdobiony wyciętym z papieru ryżowego aniołem oraz różą betlejemską z serwetki. Dodatkowo z nowej masy, którą obecnie testuję, zrobiłam gwiazdki (do ich wykonania posłużyłam się szablonem).

A teraz siadam przy biurku i przed snem popodziwiam sobie chustecznik, który właśnie dzisiaj skończyłam. Ale jego zdjęcia będę mogła pokazać dopiero po świętach :(.

Jedna serwetka - cztery obrazki

2011-12-19T00:44:00.000+01:00

Zanim przejdę do meritum chcę Was zaprosić na ostatnie przedświąteczne zakupy w sklepie stacjonarnym. Ponieważ Święta już w następny weekend ja też muszę zrobić sobie przerwę i zająć się przygotowaniami do świąt. Dlatego też w najbliższym tygodniu sklep stacjonarny będzie zamknięty, oprócz wtorku, 20 grudnia. W tym dniu, w godzinach 14 - 20 zapraszam na Happy Hour w Urokliwisku Gohy. Dlaczego szczęśliwe godziny? Ponieważ będzie wtedy obowiązywał rabat 10% na cały asortyment dostępny w sklepie.

Dzisiaj kolejny przykład jak można niskim nakładem kosztów wykonać ciekawe prace. W ostatniej dostawie serwetek, jaka dotarła do sklepu (jeszcze nie wstawiona do sklepu internetowego, ale do nabycia w sklepie stacjonarnym), była bardzo ładna serwetka, która od razu wpadła mi w oko - z czterema różnymi kwiatami, tak wykonana, że wystarczyło wyciąć i nakleić na podobrazie, żeby powstały cztery piękne obrazki. Na każdym obrazku namalowałam obramowanie w kolorze zielonym tak dobranym, aby pasował do zieleni liści. A oto efekt, jaki uzyskałam:

Chusteczniki z remanentu

2011-12-18T09:52:00.001+01:00

Robiłam porządek ze zdjęciami prac na komputerze i znalazłam kilka swoich dawnych prac, których jeszcze nie pokazywałam. Dzisiaj zaprezentuję Wam trzy chusteczniki. Okleiłam je papierem ryżowym jednokolorowym, dopiero potem przyklejałam motywy.

Nutowe inspiracje

2011-12-16T22:54:00.000+01:00

Dzisiaj trochę oddechu od świątecznych ozdób przed Świętami. Pokażę Wam szkatułkę, którą wykonałam rok temu. Ozdobiona prawdziwymi nutami, motywami wyciętymi z papierów do decoupage, scrapową ramką, wewnątrz której umieściłam portret damy (wydruk z drukarki laserowej) podmalowywany i woskowany.

Świąteczne lampiony

2011-12-16T00:47:00.000+01:00

Dzisiaj nie mam weny na pisanie, na dodatek czeka na mnie chustecznik :) więc opis będzie krótki. Zresztą zdjęcia oddają więcej niż słowa. Dzisiaj chcę Wam pokazać trzy świąteczne lampiony z serii lampionów zrobionych z kieliszków zakupionych w IKEA.

Happy Hour w Urokliwisku Gohy

2011-12-09T01:22:00.001+01:00

Święta Bożego Narodzenia coraz bliżej, a w moim sklepie stacjonarnym "WIELKIE SZALEŃSTWO".

W sobotę, 10 grudnia, w godzinach 13:00 - 17 :00

zapraszam na "Happy Hour".

Na wszystkie zakupy dokonane w tym terminie w sklepie stacjonarnym obowiązuje 10% rabatu. A rabatowi podlega cały asortyment dostępny w sklepie.
I zdradzę Wam w sekrecie, że z powodu dużej ilości zajęć nie zdążyliśmy wstawić wszystkich dostaw do sklepu internetowego. Czekają więc na Was miłe niespodzianki.

Zapraszam do sklepu na ul. Oleandrów 7 lok. 4.

Seria obrazków dla dzieci

2011-12-08T00:55:00.001+01:00

W pierwszych słowach mego posta dziękuję Wam za tak liczne odwiedziny na moim blogu i za wszystkie miłe słowa pozostawione w komentarzach. Mam nadzieję, że moje prace są dla Was inspiracją przy tworzeniu własnych dzieł.

Dzisiaj pokażę Wam cztery obrazki, które mogą być doskonałym pomysłem na prezent dla dziecka pod choinkę. Do ich wykonania użyłam serwetek z dziecięcymi motywami, które można nabyć u mnie w sklepie (serwetka ze wzorem z pierwszego obrazka jest dostępna w sklepie stacjonarnym - chyba jej nie zdążymy wstawić do sklepu internetowego :) ). Obrazek, który widzicie na trzecim zdjęciu, został przyozdobiony "zimowo" śniegiem i doklejonymi białymi śnieżynkami, na trzech pozostałych oprócz wzorów z serwetek użyłam "scrapowe" kwiatki. Zdjęcia były robione na szybko w niekorzystnym oświetleniu, ale mam nadzieję, że zainspirują Was do zrobienia własnych obrazków. Niekoniecznie musicie robić je na blejtramie (przyklejanie serwetki czy papieru na płótnie nie jest wcale łatwe), możecie w ten sposób przyozdobić deseczkę drewnianą lub z MDF-u. Szczególnie polecam ten drugi materiał, nie wymaga tyle przygotowań powierzchni, co drewno. Blejtram, który ja ozdabiałam miał wymiar 20 x 20 cm. Życzę Wam twórczych pomysłów.

Świąteczny lampion z IKEA

2011-12-07T01:24:00.000+01:00

Jakiś czas temu napisałam, że wyrobiłam już limit przedmiotów o charakterze świątecznym. O jakże się myliłam :). Powstają nadal. Słodkościowe bombki, które ozdobiły girlandy w mojej pracowni, różne bombki no i tytułowy duży, szklany lampion z IKEA, który dzisiaj chcę Wam zaprezentować. Ozdobiony papierami ryżowymi firmy Decomania, przyprószony śniegiem. Tak prezentuje się w dzień:

a tak w nocy:

Na koniec drobna uwaga odnośnie nowych możliwości oglądania bloga. Został uruchomiony szablon przystosowany do urządzeń mobilnych (np. smartfonów). Sprawdziliśmy, lepiej się ogląda niż w widoku "komputerowym". Jeżeli masz takie cudo techniki możesz więc na bieżąco śledzić mojego bloga. Jestem ciekawa Twojej opinii na ten temat.

Stare szuflady do przeróbki

2011-12-06T01:38:00.000+01:00

Historia ta zaczęła się około 4 lata temu. W mojej głowie narodził się pewien pomysł. Do jego realizacji potrzebowałam duże, stare szuflady. Poszukiwania zakończyłam sukcesem trochę ponad rok temu. W końcu buszując na Allegro znalazłam! Niedawno skompletowałam potrzebne mi wszystkie elementy i przystąpiłam do pracy. Jeszcze szuflady nie są skończone. Jedna z szuflad jest pomalowana i prawie całkowicie oklejona w środku, ciągle brakuje mi spokojnych chwil na zakończenie komponowania. Druga szuflada jest pomalowana, ale w trakcie pracy zmieniła mi się koncepcja, więc idzie do przemalowania. Na razie pokazuję zdjęcia szuflad w stanie surowym. Niedługo pokażę, co z nich powstaje.

Szopka Betlejemska - lepsze zdjęcia

2011-12-05T18:28:00.000+01:00

Człowiek uczy się całe życie. Poeksperymentowałam ze zdjęciami szopki bożonarodzeniowej, którą pokazałam w tym poście.Tamte fotografie nie do końca mi się podobały, elementy szopki były mało widoczne. Tym razem włączyłam lampę błyskową i o dziwo wyszło dużo lepiej niż się spodziewałam. W związku z tym postanowiłam je pokazać.

Lampion na tealight mojej córki

2011-12-05T02:23:00.000+01:00

Na ostatnich warsztatach z fimo moja córka ozdobiła masą fimo swój drugi w życiu lampion na tealigth'y. Mogę z niekłamaną radością powiedzieć, że rośnie mi konkurencja :). A oto nocne zdjęcia lampionu jej autorstwa.

Stara szuflada z maszyny do szycia Singera

2011-12-04T13:45:00.000+01:00

Dzisiaj zgodnie z obietnicą pokazuję przerobioną przeze mnie szufladę od starej maszyny do szycia Singera. Już sama w sobie (surowa) wyglądała ciekawie. Postanowiłam więc jedynie ją rozbielić i dodać ornamenty. Nie wiem jak Wam, ale uzyskany efekt bardzo mi się spodobał :)

Zajrzyjcie przez okno do pracowni :)

2011-12-01T21:10:00.001+01:00

Dzisiaj jeszcze nie wstawię zdjęć przerobionej szuflady z maszyny do szycia. Zapraszam za to do zajrzenia na drugi blog o kursach, gdzie pokazałam trzy prace (tylko tyle niestety mi się udało zrobić zdjęć) uczestniczek kursu, na którym ozdabiana była tegola i domek z MDF-u. Dla zachęty zdjęcie fragmentu domku. Zachęcam do zajrzenia przez to okno do pracowni :), żeby podziwiać cuda, jakie Pani stworzyły.

Bombowa szopka

2011-11-30T22:16:00.000+01:00

Rok temu brałam udział w konkursie, którego tematem była szopka bożonarodzeniowa. Postanowiłam taką szopkę wykonać ... we wnętrzu bombki. Wzięłam bombkę 16 cm, wypełniłam ją śniegiem, skleiłam szopkę, zamontowałam na śniegu. Z tyłu szopki, po wewnętrznej stronie bombki przykleiłam fragmenty papieru ryżowego Decomanii z gwiazdkami, a na zewnątrz serwetkę z dziecinnymi aniołkami. I tak oto powstała szopka bożonarodzeniowa w bombce.

W tym roku postanowiłam nauczyć Was, jak taką szopkę wykonać. Chętnych zapraszam na jedyny w tym roku termin 10 grudnia w sobotę.

A na koniec zapowiedź następnego posta. Kiedyś udało mi się zdobyć szufladę od maszyny do szycia Singera. Tak wyglądała na początku.

W następnym poście pokażę, co z niej powstało.

Muza muzyka

2011-11-29T23:57:00.000+01:00

Jedną z ostatnich moich ukończonych prac jest pudełko na "muzę" czyli muzykę. Oklejona nutami może być doskonałym prezentem dla muzyka. Tym razem postarzyłam wnętrze pudełka. Życzę Wam miłego oglądania a ja biorę się za realizację następnych pomysłów :)

Owocne spotkanie

2011-11-28T01:09:00.000+01:00

Kilka tygodni temu coś mnie ciągnęło do Empiku. Po co ja tam idę, myślałam sobie, przecież nic w tej chwili stamtąd nie potrzebuję. Zawitałam więc w progi Empiku wraz z córą. Oczywiście poszłyśmy na górę, gdzie jest dział craftowy. A tam zobaczyłam stolik i siedzące przy nim osoby, które coś dłubią. Zaciekawione podeszłyśmy bliżej. Okazało się, że jest to prezentacja możliwości wykorzystania masy Fimo. Moja córa od razu się dołączyła i wsiąkła całą sobą. A ja obserwowałam, co się przy stoliku dzieje. Bardzo miłe wrażenie zrobiła na mnie osoba prowadząca pokaz. Zauważyłam, że ma niesamowity kontakt z dzieciakami, które bawiły się pod jej dyktando masą. Pod koniec zaczęłyśmy ze sobą rozmawiać, i tak poznałam Monikę, niektórym z Was znaną jako Kamino70. Czuje się, że praca z Fimo jest dla niej niezwykłą pasją. I to na dodatek zaraźliwą. Sama zaczęłam bawić się Fimo, moja córa również. Spod moich rąk wyszło kilka lampionów na tealight'y. Jeszcze koślawe, ale będę ćwiczyć :). Najbardziej jestem zadowolona z fioletowego. W dziennym świetle taki niepozorny, blasku nabiera dopiero w ciemnościach rozświetlonych palącym się w nim tealightem.

A tak wygląda w dzień.

A oto reszta w świetle dziennym i nocnym

Spotkanie z Moniką zaowocowało współpracą. W Urokliwisku pojawiły się kursy z Fimo, prowadzone właśnie przez Monikę. Na razie były spotkania dla dzieci (były zachwycone), ale będą również i dla dorosłych (my też chcemy się pobawić, prawda?). Niedługo wstawię zdjęcia relacjonujące te spotkania. A na koniec dwa zdjęcia lampionu wykonanego przez Monikę, dla mnie mistrzostwo, jest piękny (zarówno w świetle dziennym jak i rozświetlony świecą). A jak chcecie obejrzeć więcej zdjęć jej lampionu i lepiej poznać jej Twórczość (a warto), zapraszam na jej bloga.

Lampion szklany autorstwa Moniki (Kamino70) oklejony masą Fimo

Kilka szkatułek na szybko

2011-11-26T22:27:00.000+01:00

W ostatnim czasie przygotowałam kilka szkatułek, które mają trafić do galerii. Chciałam przygotować coś tańszego, czyli nie wymagającego zbyt dużo pracy. Na wieczka przykleiłam po całości motywy z serwetek. Boki pomalowałam, ale nie byłabym sobą, gdybym tylko na tym zakończyła. I oczywiście pojawiły się "dodatki specjalne". A oto co z tego wyszło:

W stylu retro - szkatułka "La Prunelle"

2011-11-24T23:49:00.000+01:00

I znowu zamilkłam na prawie miesiąc. Jak ten czas szybko leci. Ale nie myślcie, że u mnie nic się nie działo. Jak zwykle przed świętami mnóstwo pracy: z kursami, z nowymi przedmiotami, nowymi pomysłami. Do tego wirus u mnie, mojego męża i w komputerze. Komputer w końcu działa, więc biorę się za nadrabianie blogowych zaległości. Na początek chcę Wam zaprezentować szkatułkę ozdobioną papierem do scrapbookingu, elementami wyciętymi z wydruków i drewnianym ornamentem (takie drewniane ornamenty niedługo zostaną wprowadzone do sklepu).

Warsztaty bielenia mebli - co na nich powstało

2011-10-20T21:54:00.000+02:00

Dzisiaj chcę Wam pokazać prace uczestniczek kursu zdobienia mebli, na którym uczyłam, jak bielić meble za pomocą pasty wybielającej. Ozdabiałyśmy szafkę "na przydasie" z czterema szufladami, w której można przechowywać przeróżne drobiazgi, których prawdziwa szanująca się dekupażystka ma pod dostatkiem :).

Chętne osoby zapraszam na następny termin kursu bielenia mebli 06.11.2011 roku (niedziela).

Bombki w stylu retro AD 2011

2011-10-20T00:01:00.000+02:00

W poprzednim roku pokazałam wykonane przeze mnie - jak je nazwałam - bombki w stylu retro. Można je zobaczyć w tym poście. Do kompletu ozdobiłam również pudełka na bombki; jedno z nich pokazałam tutaj. Odpowiadając na liczne prośby zorganizowałam również kurs, na którym pokazywałam, jak wykonać takie bombki we własnym zakresie. W tym roku za robienie bombek w tym stylu zabrałam się dużo wcześniej, dzięki czemu w odróżnieniu od poprzedniego roku zdążyłam ozdobić nie tylko pudełka ale również stojaki na bombki. Tym sposobem powstały trzy komplety.

W tym roku odbyły się również kursy ze zdobienia bombek w stylu retro, jak tylko obrobimy zdjęcia nie omieszkam zaprezentować ich na blogu z kursami decoupage. Planuję zorganizować jeszcze jeden taki kurs w tym roku, ale będzie to ostatni termin.

Do Świąt jeszcze daleko, a ja już zrealizowałam swój plan "w temacie" przygotowywania przedmiotów świątecznych. Niedługo zaprezentuję nowe pomysły, są już na ich podstawie przygotowane nowe kursy tematyczne, ale na razie potrzymam Was w niepewności :). A obecnie w końcu znalazłam czas na zajęcie się długo już czekającymi na zmiłowanie meblami. Niedługo pokażę, nad czym pracuję :).

Historia pewnego banera

2011-10-17T22:37:00.000+02:00

Otwierając sklep na ulicy Różanej wiedziałam, że muszę wywiesić informację, że w tym miejscu znajduje się taki sklep / pracownia. I na tym się skończyło. Najpierw długo wymyślałam nowe logo. Kiedy przyszedł pomysł szybko wykonałam go w "realu" i pojechałam do drukarni, żeby mi zeskanowali i wydrukowali. Ale jak to zwykle ze mną bywa, mieli kłopoty z trafieniem w moje wyobrażenie koloru. Ciągle czegoś brakowało. A ponieważ szybko zbliżał się czas zakończenia u nich pracy postanowiliśmy, że przyjadę innego dnia wcześniej. I tak to trwa do dzisiaj, czyli grubo ponad rok :). W tym czasie zdążyłam zmienić lokalizację sklepu. I znowu: potrzeba banera. W końcu znaleźliśmy drukarnię internetową z dużą ilością gotowych szablonów, wybraliśmy najbardziej nam odpowiadający i zamówiliśmy. Przyjechał do nas aż z Belgii, ale nie miał dziurek, żeby go zawiesić. Trzeba było znaleźć kogoś, kto by nam to zrobił. I znowu brak czasu powodował, że wywieszenie banera odwlekało się w nieskończoność. Aż w końcu się udało. Dziurki są. Teraz wystarczy znaleźć chwilkę, żeby go zawiesić. Pewnie się już domyślacie, że ta chwilka trwała i trwała ... Ale w końcu zmobilizowaliśmy się z mężem i baner zawisł dumnie na balkonie. Sama nie wiedziałam, co to spowoduje. Któregoś dnia wyglądam przez balkon i widzę, że jacyś ludzie kręcą się po ulicy z kamerą. A po chwili ... sama stałam przed kamerą (totalnie zaskoczona) i udzielałam wywiadu dla Kuriera Warszawskiego. Muszę wam powiedzieć, że ich montażyści są zdolni. Tu wycięli, tam pominęli - takie zdolniachy z nich - w sumie wyszło dużo lepiej niż myślałam. Jeżeli ktoś ma cierpliwość i chęci zobaczyć mnie męczącą się przed kamerą zapraszam na stronę Kuriera Warszawskiego (fragment ze mną jest tak ok. 13-14 minuty filmu).

A co mi tam, jak się chwalić to się chwalić (w końcu kto mnie pochwali, jak nie ja sama:) ). Otóż w najnowszym numerze czasopisma "Czas Na Wnętrze" pokazany został mój męski komplet na biurko (ten w kratkę). A przed chwilą skończyłam dla nich robić tace z motywami ludowymi (zobaczymy, czy wydrukują). Przygotowałam dwie, jedną w łowickie wycinanki, drugą w tonacji biało-niebieskiej.

Makowe sospeso

2011-10-02T22:14:00.000+02:00

Dzisiaj będzie mniej bajkowo :). Postanowiłam wprowadzić do oferty kursy z techniki sospeso. Po kilku eksperymentach stwierdziłam, że ciekawą formą będzie nieśmiertelne lusterko z IKEA. Dla zachęty takie lusterko ozdobiłam makami wyciętymi z tej serwetki i powiesiłam w pracowni.

Efekt, jaki uzyskałam na tym lusterku tak się spodobał Klientkom, że odbyły się już dwa kursy z techniki sospeso. Zapraszam na bloga do zapoznania się z tematyką kursu oraz jakie wspaniałości na nim powstają.

A na zakończenie dzisiejszego posta znowu trochę bajkowo. Elektroniczny elf od Dobrej Wróżki dostarczył mi zdjęcie puszki po cynamonie, takie przed jej przeobrażeniem. Zobaczcie więc, z czego powstawały moje pojemniki na papiery:

Bajka o cynamonowych puszkach i czarodziejskich skrzyneczkach, czyli jak zrobić sobie dobrze

2011-09-27T23:34:00.000+02:00

Dawno, dawno temu pewna czarodziejka dostała od dobrej wróżki trzy ogromne puszki po cynamonie. Pięknie pachniały. Tak pięknie, że stały i stały a czarodziejka nie miała serca tego zapachu psuć. Aż w końcu złość na zalegające w jej urokliwej pracowni powiększające się ilości zwojów papirusów skłoniły ją do wyczarowania z tych puszek pojemników do ich przechowywania. Powstały: jeden pojemnik do domu i dwa do jej pracowni. Do ich ozdobienia użyła mieszaniny kilku kolorów farb nakładanych różnymi technikami tak, aby powstały ciekawe przejścia kolorystyczne, a zwieńczeniem dzieła była barwiona masa strukturalna nałożona za pomocą szablonów.

W swoich czarach czarodziejka wykorzystuje różne receptury, do których potrzebne są różnorakie składniki, jak np. wycinanki laserowe. Nagromadziła ich sporo, być może nawet ich ilość dorównywała liczbie papirusów. A trzymać tego też nie było gdzie, walały się one po różnych "wiecznietymczasowych" pudełeczkach, półkach. Idąc więc za ciosem postanowiła wyczarować skrzynkę do ich przechowywania. A ponieważ składniki te służą również do czarów scrapowych, więc i skrzynka takimi elementami została ozdobiona. Oklejona cieniutkim, zwiewnym niemal jak muślin, papierem, dodatkowo przyodziana w ozdobnie wycięte fragmenty papieru oraz ornamenty scrapowe. Pracując nocami nie zauważyła, że w pewnym momencie obróciła wieczko i niektóre elementy zostały przyklejone do góry nogami. Okazało się to dopiero po skręceniu elementów w całość. Zezłościła się na siebie, ponieważ prawidłowe ustawienie wieczka skrzynki wymagało przekręcenia zawiasów na drugą stronę. A w starym miejscu przecież zostały dziurki po wkrętach. A wszystko już przyklejone, polakierowane. I co tu zrobić? Najlepiej zostawić jak było i tak tego nikt nie zauważy, pomyślała. Ale jej perfekcjonizm nie dawał jej spokoju. Aż w końcu wymyśliła. Błąd naprawiła i koncepcja czarodziejki została uratowana. A maskowania błędu po czarodziejsku nie widać :). Zdradzę Wam w sekrecie, że w zamyśle czarodziejka ma jeszcze dwie skrzyneczki, które posłużą do przechowywania pieczątek i dziurkaczy.

Czarodziejce bardzo zasmakowało robienie sobie dobrze (tzn. upiększanie swojego otoczenia). Wpadła więc na pomysł na kolejne czary. Tym razem skrzynka na słoiczki z wszelakimi kolorowymi miksturami przygotowywanymi przez nią do innych czarów. A uzbierało się ich niemało. Zakasała rękawy i zabrała się do dzieła. Szlifowanie, malowanie podkładem, szlifowanie, oklejanie papierem i postarzanie. Przecież skrzynka czarodziejki nie może wyglądać na nową. A ponieważ, jak już zostało wspomniane, słoiczków ma niezliczone ilości, więc na jednej skrzynce na pewno się nie skończy.

I tak oto czarodziejka zrobiła sobie dobrze (a właściwie robi nadal, przecież to jeszcze nie wszystko). Ale teraz wyczarowuje w swojej pracowni kolejne przedmioty, tym razem świąteczne. Jednak to już historia na inną bajkę.

Pięć wcieleń podobrazia

2011-08-02T01:42:00.001+02:00

Któregoś dnia, zastanawiając się nad nowymi tematami na kursy, wymyśliłam takie oto zadanie: stworzenie obrazu mając do dyspozycji dokładnie takie same wzory i materiały, co pozostali kursanci:

grube podobrazie, dzięki czemu gotowy obraz nie musi być oprawiany w ramę,
papier ozdobny jako tło,
serwetka z zegarami jako jeden z motywów,
bielenie i malowanie czterema kolorami brązu (między innymi z użyciem wosku),
barwienie masy strukturalnej, nakładanie na podobrazie przy zastosowaniu tego samego szablonu oraz cieniowanie tego wzoru kilkoma kolorami,
nakładanie patyny brązowej i czarnej (między innymi z użyciem wosku).

Wszystkie Panie same komponowały rozmieszczenie poszczególnych elementów. Wszystkie wyszły z gotowym obrazem, polakierowanym i zabezpieczonym werniksem do obrazów. Nawet Pani, która z decoupagem zetknęła się na tych zajęciach po raz pierwszy. Pięć Pań, te same materiały, a jak różne obrazy. Zobaczcie same.

Wcielenie 1-sze

Wcielenie 2-gie

Wcielenie 3-cie

Wcielenie 4-te

Wcielenie 4-te (każda z prac miała oczywiście zdobione również boki)

Wcielenie 5-te

Decoscrapowa szafka na przydasie

2011-07-18T21:45:00.001+02:00

Zainspirowana pracą Konstancji zrobiłam szafkę na tzw. przydasie, których przy moim zbieractwie jest pełno i zawsze jest problem, gdzie je przechowywać. Użyłam dwóch kolorów farb (brąz rustykalny + fiolet) a następnie ją rozbieliłam pastą bielącą. Na fronty szufladek przykleiłam papiery do scrapbookingu a potem białe ornamenty z kalkomanii, które przykleiłam również na górze szafki.

Molo Cafe - zaczarowane smaki Ustki

2011-07-10T00:33:00.002+02:00

Jak wspominałam we wcześniejszym poście, na początku maja przebywałam kilka dni w Ustce, w której jednym z moich ulubionych miejsc jest opisana kawiarnia. Pierwszego dnia po powrocie z kiermaszu, na którym można się było uraczyć jedynie typowym jarmarkowym jedzeniem, postanowiliśmy z mężem udać się do wspomnianej kawiarni, a po drodze poszukać jakiegoś otwartego lokalu, żeby napełnić wygłodniałe brzuszki. Znaleźliśmy go obok kawiarni, która tego dnia była naszym głównym celem spaceru. Weszliśmy do wnętrza, urządzonego oszczędnie, ale ze smakiem.

Usiedliśmy przy stoliku i zagłębiliśmy się w lekturze menu. Po chwili dostaliśmy przekąskę, z jaką w żadnym lokalu jeszcze się nie spotkaliśmy - pociętą w słupki marchewkę. I ta marchewka miała smak prawdziwej marchewki, co w naszym zmodyfikowanym genetycznie, wypranym ze wszystkich smaków jedzeniu stanowi nie lada rzadkość. Chrupiąc marchewkę jak króliczki wybraliśmy potrawy: zapiekaną rybę i kaczkę z buraczkami.

Zapiekana ryba

Kaczka z buraczkami

Zdjęcia nie są w stanie oddać tego, co spotkało nasze podniebienia. Nasuwa się tylko jedno określenie: ROZKOSZ. Smakując każdy kęs doszło do naszych uszu, jak kelnerka przy sąsiednim stoliku proponuje na deser świeżo przyrządzone przez szefa kuchni tiramisu. Od dawna poszukujemy tiramisu, które chociaż zbliżyło by się do tego, które jedliśmy w Warszawie, a które zrobione było przez prawdziwego Włocha. Usłyszawszy propozycję kelnerki, skusiliśmy się i my. Ale mając w pamięci wieloletnie "porażki", zamówiliśmy tylko jedno.

Tiramisu - prawdziwe, a nie tylko z nazwy

Podane zostało w szklanej miseczce. Wyglądało smakowicie. Ale ten smak!!! Niech tiramisu tego Włocha schowa się ze wstydu. Dobrze że łyżeczki są tępe, bo moglibyśmy sobie z mężem krzywdę zrobić podczas walki o każdy kęs :). A drugiej porcji już byśmy chyba nie zmieścili, bo głównym daniem byliśmy nasyceni. Tak, to jest najbardziej odpowiednie określenie, nasyceni. W wielu restauracjach czy karczmach podają duże porcje i człowiek wychodzi z nich obżarty, ciężki. A tu porcje w sam raz, człowiek się nasyca jedzeniem, wychodzi lekki i pełen energii. Do kawiarni poszliśmy już tylko na herbatę :).

W ciągu tych paru majowych dni spędzonych w Ustce gościliśmy w Molo Cafe wielokrotnie. Za każdym razem zamawialiśmy inne potrawy i z zaciekawieniem czekaliśmy, czym nas tym razem szef kuchni zaskoczy.

Grillowana karkówka marynowana w ziołach prowansalskich na grzance z balsamiczną marmoladą z cebuli, sos tzatzyki, sałaty z vinaigrette, domowe frytki (opis zaczerpnięty z menu Molo Cafe)

A kto tworzy te wspaniałości? Jest nim Rafał Niewiarowski, szef kuchni. W każdym kęsie czuje się, że gotowanie jest jego pasją. Potwierdziła to kelnerka, która w rozmowie z nami powiedziała, że menu jest gruntownie zmieniane co jakiś czas, bo szef kuchni nie jest w stanie przez cały czas przygotowywać tego samego. Doskonale go rozumiem, ja też nie potrafię zamknąć się w jednym stylu.

A więc żeby jak najmniej stracić z jego twórczości, jadę w tym roku na wakacje do Ustki. Do zobaczenia w Molo Cafe. I jak tu gubić zbędne kilogramy?

Dziecięce klimaty

2011-07-08T00:24:00.000+02:00

Ostatnie tygodnie pobytu córki w przedszkolu obfitowały w urodzinowe przyjęcia. Pewnie się domyślacie, że ja przygotowywałam prezenty dla kolegów i koleżanek, a córa imprezowała w najlepsze. Jednym z przedmiotów, które w tym czasie zrobiłam była szkatułka dla dziewczynki. Ale jak zobaczyłam te "kotoshrekowe" oczy mojego skarba - została w domu :). Do jej ozdobienia wykorzystałam serwetkę dostępną jeszcze w "serwetkowych szaleństwach" pod numerem 198 oraz motywy z papierów z elfami Toread.

Widok ogólny szkatułki

Wieczko, widok z góry

Coś bym porozrabiała

Mam pomysł!!!

Pobujam się na huśtawce

A potem sobie skoczę

Chustecznik dla mężczyzny

2011-06-24T01:04:00.001+02:00

Wiele Klientek przychodzących do mojego sklepu mówi mi, że ma problemy ze zrobieniem przedmiotu dla mężczyzny. Pokażę Wam więc kolejny przedmiot z serii "Męskie sprawy", który może będzie dla Was inspiracją na prezenty dla tej drugiej połówki. Do jego wykonania wykorzystałam dwie warstwy tej samej serwetki z ornamentami, do tego dla przyciągnięcia wzroku dodałam zegary z paniami wycięte z papieru do scrapbookingu. A oto efekt:

Kawa, herbata i ciasteczko

2011-06-21T01:07:00.000+02:00

Na początku maja miałam okazję przebywać przez parę dni w Ustce. Brałam wtedy udział w Jarmarku Rękodzieła zorganizowanym w Dolinie Charlotty. Ale nie o jarmarku chcę Wam napisać, tylko o jednym z moich ulubionych miejsc w tej miejscowości. Jest nią herbaciarnia zlokalizowana na ulicy Marynarki Polskiej 14 prowadzącej nad morze. W sezonie jest to ruchliwa ulica, pomimo to wchodząc do tego klimatycznego wnętrza można w otoczeniu pięknych przedmiotów i przy pachnącej filiżance herbaty lub kawy zatrzymać na chwilę czas. A o jego mijaniu przypomną nam tylko malutkie klepsydry odmierzające prawidłowy czas zaparzania herbaty. A potem pozostaje tylko smakować się rozpływającym się w ustach przepysznym sernikiem upieczonym przez właścicielkę lokalu.

Ślubny prezent

2011-06-17T01:25:00.000+02:00

Ponad miesiąc temu zrobiłam chustecznik, do ozdobienia którego wykorzystałam papiery do scrapbookingu. Stał grzecznie w pracowni i czekał na wybrańca. Pewnego dnia zadzwoniła do mnie Klientka, która potrzebowała prezentu na ślub dla swojej szefowej. Podczas wizyty w mojej pracowni wpadł jej w oko wcześniej wspomniany chustecznik. Ponieważ prezent ślubny miał być wspólny od wszystkich pracowników, stwierdziliśmy, że to trochę za mało. Zapadła decyzja, że mam dorobić do tego dwa pudełka: jedno dla Panny młodej, drugie dla Pana młodego. Oczywiście tak ozdobione, żeby pasowały do chustecznika. Do ich ozdobienia wykorzystałam papiery z tej samej graficznej bazy co na pudełku na chusteczki. W pudełku dla mężczyzny dodałam motywy męskie (stare samochody) a dla Pani (torebka, buty). I powstał bardzo elegancki komplet.

A czas płynie ...

2011-06-07T00:42:00.000+02:00

Dawno już nie pisałam na blogu. Najpierw problemy samego Google nie pozwalały mi dzielić się z Wami moimi pomysłami, potem kurs za kursem (relacje niedługo). A na koniec sama pojechałam się szkolić i to pod okiem nie byle kogo, bo właścicielki włoskiej firmy Decomania. Wróciłam pełna pomysłów na stworzenie nowych prac i nowych tematów kursów.

I tak mi ostatnio upływał czas. A skoro o czasie mowa, pokażę Wam kolejny chustecznik, który niedawno wyszedł spod moich rąk. Do jego ozdobienia użyłam serwetki Adagio z nutami, ornamenty z serwetki IHR ze sztućcami oraz dwóch papierów do decoupage, jeden z zegarem, drugi z magnolią. No i chyba nie muszę już pisać, że na koniec postarzyłam go patynami. A oto co z tej mieszanki mi wyszło.

Biżuteria decu

2011-05-23T00:54:00.000+02:00

Ostatnio doszłam do wniosku, że czas najwyższy zrobić trochę biżuterii z decu. Odnalazłam w swoich zbiorach drewniane bransoletki i zaczęłam działać. Poszły w ruch nożyczki, wzory z papierów i serwetek, pędzle oraz farby. Tylko furczało. Burza mózgu .... i powstało to co widzicie na zdjęciach. Niedługo pojawią się następne bransoletki.

Wielkiego Serwetkowego Szaleństwa ciąg dalszy

2011-05-19T00:44:00.001+02:00

Dzisiaj pierwszy dzień Wielkiego Serwetkowego Szaleństwa. Wczoraj w nocy, potajemnie, żeby nikt nie widział, mąż przywiózł do sklepu 8 pudeł i cztery ogromne torby pełne serwetek. Nawet nie przypuszczałam ile ja tego nagromadziłam. Tak na moje oko będzie około 300 wzorów. Dla uwidocznienia ile tego jest postanowiłam zrobić zdjęcie.

Przed otwarciem sklepu rozłożyłam wszystko na stołach. Część się nie zmieściła i nadal tkwi w największym pudle (w którym oczywiście też możecie szperać :) ). Prawie tuż po otwarciu sklepu zawitała do mnie pierwsza Klientka wytęskniona nowych wzorów serwetek. I tak było przez cały dzień. Ku uciesze mojego męża, na barkach którego spoczywa skanowanie serwetek, znikają one dosyć szybko, szczególnie te najciekawsze wzory. Radzę Wam się pospieszyć, żebyście również zdążyły zaopatrzyć się w często niedostępne już na rynku wzory :).

Zapraszam

Wielkie Serwetkowe Szaleństwo

2011-05-17T14:37:00.003+02:00

Kupując do sklepu kolejne wzory serwetek niestety nie otrzymujemy od producentów oraz hurtowników zdjęć, które można później wstawić do sklepu i powiększyć ilość nowości.

Musimy je skanować i przygotowane przez nas zdjęcia wstawiane są dopiero do sklepu. Niestety często brakuje na to czasu a wzorów przybywa, przybywa i przybywa.....

Dlatego od 18.05 do 27.05 tylko i wyłącznie w naszym sklepie stacjonarnym odbędzie się Wielkie Serwetkowe Szaleństwo. Sprzedajemy wszystkie serwetki z naszych zapasów magazynowych. Będzie można zakupić wiele ciekawych wzorów, w tym też niespotykanych już na naszym rynku oraz w naszym sklepie internetowym. Dodatkowo jeżeli zakupisz te serwetki na kwotę powyżej 70 zł otrzymasz na nie 10% rabatu.

Zapraszam na Serwetkowe Szaleństwo.

Chustecznik "Na plaży"

2011-05-09T00:18:00.000+02:00

Chustecznik ten jest kolejnym przykładem na "trud tworzenia". Trzy lata temu wpadły mi w ręce wydruki z kobietami w strojach kąpielowych. Postanowiłam wykorzystać je do przyozdobienia chustecznika. Powierzchnię przygotowałam tak, żeby uzyskać złudzenie piasku na plaży: najpierw gesso, żeby dotykając chustecznika wyczuwało się chropowatość piasku, później pomalowałam powierzchnię pięcioma lub sześcioma kolorami farb (niestety już nie pamiętam jakich), trochę cieniowania i ... gotowe. Piasek jest. Na wierzchu przykleiłam plażowiczki i już tylko wystarczy przykleić coś na boki. To tylko trwało prawie trzy lata. Ciągle mi coś nie pasowało: a to wzór nie taki, a to nie ten odcień, a to nie takie muszelki. Ale w końcu znalazłam odpowiednie muszelki w odpowiednim odcieniu i oto mogę go w końcu pokazać:

Chustecznik "Jesienna kreacja"

2011-05-05T00:39:00.001+02:00

Przed długim majowym weekendem opanował mnie twórczy szał :). Jednym z jego efektów jest chustecznik, który widzicie na zdjęciu. Nazwałam go "Jesienna kreacja". Powierzchnię chustecznika pomalowałam dwoma kolorami farby: beżową i kremową. Jako tło dla głównego motywu przykleiłam drugą warstwę serwetki z ornamentami. Liście z tej serwetki to główny motyw. Na koniec całość postarzyłam czarną i brązową patyną. Po wyschnięciu patyny chustecznik polakierowałam akrylowym lakierem.

Kogut i kura na święta

2011-04-18T01:37:00.001+02:00

Tak około dwa tygodnie temu prowadziłam kurs indywidualny dla kilku osób. Ze względu na zbliżające się święta do ozdobienia Panie wybrały kury i koguty z MDF-u. Przedmioty już są, ale jak je ozdobić? Jak do tej pory niestety nie miałam pomysłów na ich przystrojenie. Kilka Pań stwierdziło, że chcą by ich drób posiadał "portki". I zaczęło się szaleństwo z wzorami. Paski, zygzaki i kropeczki. Klejone po całości i w kawałkach. Wzdłuż, w poprzek i po skosie. Do tego dodatki kwiatowe z papieru, szablony, kalkomanie, itd.
Kurnik nam się rozrastał w szybkim tempie. Najbardziej popularne były jednak brązowe kropki na kremowym tle. Jeden z moich pomysłów tak mi się spodobał, że postanowiłam zrobić go dla siebie. I tak na Święta ozdobą stołu będą niżej widoczne ptaszyska.

Do ich ozdobienia użyte zostały serwetki w kropki oraz papier do decoupage "Ornaments" firmy Finmark.

Wydmuszki AD 2011

2011-04-12T01:38:00.000+02:00

Oprócz wydmuszek rustykalnych powstało w tym roku w mojej pracowni trochę "zwykłych" wydmuszek. No może prawie zwykłych :). Na początek dwie wydmuszki z wzorami kwiatowymi oraz truskawkowo-malinowymi.

Trochę jesieni wiosną: serwetka z liśćmi, ornamenty z kalkomanii oraz kobieta (wydruk z drukarki laserowej):

Zrobiona z jednej serwetki (pismo i kwiatki):

I na koniec czarno-kremowa z kobietą-aniołem w stylu fantasy:

Lampion w stylu rustykalnym

2011-04-08T01:14:00.000+02:00

To już zaczyna zahaczać o natręctwo, można by rzec artystyczne :). Po jajach z MDF-u ozdobionych na staro, wydmuszkach gęsich w komplecie z talerzem oraz zagubionym jaju baletmistrza powstał kolejny przedmiot z wykorzystaniem serwetek ze sztućcami oraz nutami. Jest nim lampion w stylu rustykalnym. Oprócz wymienionych serwetek na spodzie lampionu przykleiłam kwiat magnolii wycięty z papieru do decoupage. Wszystko oczywiście patynowane. Na koniec brzeg lampionu pomalowałam na miedziany kolor, wykorzystując do tego flamaster z farbą akrylową Deco Metal firmy Giotto (dostępne u mnie w sklepie w komplecie dwóch lub pięciu kolorów).

Chustecznik w róże

2011-04-05T00:48:00.000+02:00

Teraz dla odmiany coś łatwiejszego w wykonaniu. Serwetka z różami przyklejona po całości (na bokach), na dole pasek w kolorze zbliżonym do płatków róż. Do tego wierzch chustecznika pomalowany na jednolity kolor, ten sam, co pasek na dole. I gotowe. Ale czy na pewno? Popatrzyłam się na niego i stwierdziłam, że ten wierzch wcale mi się nie podoba. Postanowiłam zmienić kolor. Zaczęłam zdzierać farbę. I zaczęło mi się coraz bardziej podobać. Gdy już uzyskałam zadowalający mnie efekt, całość polakierowałam i teraz rzeczywiście już gotowe.

Wyniki losowania Candy

2011-04-04T22:11:00.000+02:00

Dziękuję wszystkim za udział w moim candy. Było mi niezmiernie miło, gdy widziałam, jak z dnia na dzień przybywa wpisów i ile dzięki temu poznałam nowych, ciekawych blogów :).

A teraz ogłoszenie wyników losowania, na które pewnie z niecierpliwością czekacie. Tym razem losującą sierotką był komputer. Skorzystałam ze strony Research Randomize. Spośród 96 wpisów został wylosowany wpis numer 8. Gina z Chałupkowa, gratuluję zwycięstwa.

Wynik losowania szczęśliwej "8"

Ale to jeszcze nie wszystko. Postanowiłam dodatkowo przyznać nagrodę dla najmłodszego uczestnika zabawy. Jest nim 9-letni Kuba, który dzielnie poczyna sobie przy zdobieniu przedmiotów. Brawo dla Kuby, jego Rodziców i sprawczyni wszystkiego, jego Cioci.

Zagubione jajo baletmistrza

2011-04-03T23:44:00.000+02:00

Nie, wbrew wiele sugerującemu tytułowi nie znalazłam go gdzieś na podwórku. Zrobiłam je własnoręcznie :). Dlaczego zagubione? Bo tak jak brzydkie kaczątko wyróżnia się wśród innych ozdobionych wydmuszek swoją odmiennością. Ale nie uważam, że jest brzydkie - wręcz przeciwnie, jestem zadowolona z uzyskanego efektu. Ozdobiłam kolejną gęsią wydmuszkę w stylu rustykalnym, ale postanowiłam poeksperymentować. Mój wzrok padł na ... nie, nie napiszę co zastosowałam, to będzie dla Was, moje drogie czytelniczki, zagadka (ale o tym później). Wzięłam się do pracy, spojrzałam się na gotowe dzieło i sama się do siebie uśmiechnęłam - zobaczyłam wydmuszkę w spódniczce podobnej do tych, w których występują baletmistrzynie - ale jaja to przecież męska domena, więc wyszło mi jajo baletmistrza :).

Spódniczka baletmistrza widok z góry

A teraz zagadka: z czego zrobiona jest biała część spódniczki? Pierwsza osoba, która zgadnie dostanie ode mnie kupon rabatowy uprawniający do zakupów w sklepie internetowym lub stacjonarnym z rabatem 25%. Warunkiem udziału w konkursie jest tylko podanie informacji, która pozwoli daną osobę zidentyfikować (wpisy anonimowe nie będą brane pod uwagę). Na prawidłowe rozwiązanie czekam do 15 kwietnia (jak zwykle do północy). Po tym terminie, jeżeli żadna z Was nie zgadnie, podam rozwiązanie. Ale mam nadzieję, że któraś z Was odgadnie. Kupon rabatowy będzie ważny do końca maja 2011 roku, oczywiście :).

Życzę miłej zabawy.

Obrazek dla córki

2011-03-31T00:52:00.002+02:00

Córka dostała zaproszenie na urodziny koleżanki. I tym razem postanowiłam prezent wykonać samodzielnie. Wspólnie z córką zdecydowałyśmy, że solenizantka dostanie obrazek. Zaczęło się szukanie wzoru. W oko wpadła mi serwetka z dziewczynką i konikiem. Bardzo mi ten wzór przypadł do gustu, więc zabrałam się do pracy. Przygotowałam podobrazie, nakleiłam serwetkę i ... zaczęłam myśleć, co dalej. Pewnie mnie już pod tym względem znacie, że nie lubię iść na łatwiznę. Na brzegach nałożyłam masę strukturalną, pomalowałam farbą w odcieniu zieleni, trochę przetarłam i nabłyszczyłam farbą Kameleon. Ale nadal było dla mnie widać, że się nie napracowałam. Wzięłam więc w obroty markery perłowe 3D, którymi pokolorowałam elementy obrazka. Efekt pracy pokazałam córce. Gdy popatrzyłam się w jej oczy już wiedziałam, że muszę zrobić nowy prezent. W końcu do imprezy jeszcze półtora dnia, więc zdążę (muszę). Ten zrobiony, po polakierowaniu, zawiśnie w pokoju córki.

Robiąc drugi obrazek wpadłam na pomysł zorganizowania w maju kursu "Decoupage na podobraziu". Będziemy na nim wykonywać obrazki o tematyce dziecięcej, żeby na Dzień Dziecka przygotować prezenty dla naszych milusińskich.Wzory będą wybierane przez uczestniczki kursu, w końcu najlepiej wiecie, co lubią dzieci, dla których te obrazki będą robione. Termin wyznaczę wkrótce (tak mniej więcej w połowie maja).

I na koniec chciałam zapowiedzieć następny post. Opiszę w nim zagubione jajo baletmistrza.

Wydmuszki na talerzu

2011-03-28T01:45:00.007+02:00

Sezon wydmuszkowy w pełni, także u mnie. Prace nad wydmuszkami rozpoczęłam jeszcze przed przeprowadzką pracowni i sklepu. Zaczęłam ozdabiać kwiatkami, wzorami ludowymi itd. itp. W pewnym momencie poczułam przesyt. Znowu jak w tamtym roku pomyślałam sobie, mam dość. Czas wymyślić coś nowego. Podumałam, pogrzebałam w przepastnych zapasach serwetek i w końcu: mam pomysła! jakby powiedział Ferdek Kiepski. Zrobiłam wydmuszki "w starym stylu". Połączenie serwetek z nutami i z ornamentami, kurami wyciętymi z papieru Tassoti oraz patyny zadowoliło mnie w pełni. Do kompletu powstał talerz szklany w tym samym stylu, w którym wzory - przyklejone oczywiście od spodniej strony talerza - też potraktowałam patyną.

Osoby, które chciałyby posiąść takie wydmuszki wraz z talerzem, zapraszam 2 kwietnia na kurs, na którym będziemy je wykonywać. Odbędzie się tylko i wyłącznie jeden jedyny kurs (z powodu ograniczonej liczby tak dużych wydmuszek - ponad 12 cm - oraz serwetek i papieru z użytymi do ich ozdobienia wzorami). Liczba miejsc ograniczona.

Poniżej zamieściłam zdjęcia kompletu. Niestety nie jestem z nich zadowolona tak jak z wydmuszek i talerza, ale może uda mi się zrobić lepsze, to wtedy je zamieszczę.

Podziękowania i ceramiczna szkatułka sprzed lat

2011-03-26T01:49:00.001+01:00

Mija pierwszy tydzień w nowym miejscu. Chodzi mi oczywiście o sklep stacjonarny :). Miło mi było gościć tylu Klientów. Szczerze mówiąc liczba odwiedzających przeszła moje oczekiwania. Dziękuję wszystkim za miłe słowa, kwiaty i prezenty, jakimi zostałam obdarowana. Szczególne podziękowania kieruję w stronę Pani Doroty oraz Uli, które bezinteresownie pomagały mi w przeprowadzce. Bez nich poślizg w otwarciu sklepu byłby jeszcze większy.

Zdjęć wnętrza sklepu na razie nie wstawię. Jeszcze mamy kilka rzeczy do zrobienia, bo jeszcze nie wszystko skończone. Ale wstawię na pewno.

W trakcie remanentu zdjęć na komputerze odnalazłam fotografię szkatułki ceramicznej, którą zrobiłam już parę lat temu. A na serwerze odnaleźliśmy plik z opisem, jak ją robiłam i co zastosowałam. Postanowiłam więc ją pokazać i zamieścić znaleziony opis.

Szkatułka ceramiczna

A oto opis jej wykonania:

Przygotowanie powierzchni

Zewnętrzną powierzchnię szkatułki przetarłam lekko papierem ściernym o grubości ziarna P500. To pozwoliło mi uzyskać bardzo gładką powierzchnię. Potem pędzlem naniosłam jedną, normalnej grubości warstwę Gesso firmy Delta (jest to podkład do powierzchni porowatych) i pozostawiłam do wyschnięcia. Następnie ponownie przetarłam powierzchnię szkatułki takim samym papierem ściernym i naniosłam jeszcze raz dodatkową warstwę Gesso o normalnej grubości. Tak przygotowaną powierzchnię mogłam już malować.

Zdobienie

Do pomalowania zastosowałam farbę akrylową firmy Amsterdam. Widoczny na zdjęciu odcień uzyskałam mieszając kolor Naples Yellow Deep nr 223 z tytanową bielą nr 105 oraz niewielką ilością Orange Azo nr 276 i Aro YELLOW DEEP nr 270. Żeby uzyskać pożądany efekt powierzchnię szkatułki pomalowałam dwukrotnie pozostawiając za każdym razem do wyschnięcia. Następnym krokiem było przyklejenie wyciętego wzoru z serwetki.

Zabezpieczenie powierzchni

Po wyschnięciu zabrałam się za lakierowanie. Zastosowałam lakier wodorozcieńczalny półmat do wnętrz firmy Syntilor. Po nałożeniu 6 warstw lakieru delikatnie przeszlifowałam po-wierzchnię szkatułki papierem ściernym o grubości ziarna P500 tak, aby tylko pozbyć się wszelkich nierówności. Następnie położyłam kolejne trzy warstwy lakieru i pozostawiłam do wyschnięcia.
Po tym nałożyłam preparat do spękań Crackle Sottile firmy Stamperia. Spękania wypełniłam złotą Porporiną tej samej firmy. Pozostawiłam szkatułkę na ok. 4 godziny w spokoju. Następnie, dla zabezpieczenia Porpuriny, natrysnęłam na powierzchnię szkatułki cienką warstwę bezbarwnego lakieru w sprayu (Dupli-Color - lakier wysokiej jakości) i pozostawiłam do wyschnięcia. Takie postępowanie zabezpiecza przed rozmazywaniem w tym przypadku porporiny przy następnych czynnościach.
Po zabezpieczeniu spękań nałożyłam kolejne dwie warstwy lakieru wodorozcieńczalnego i w niektórych miejscach przetarłam szkatułkę ciemną Patyną firmy Decor Fin dającą antique effect. Ponownie nałożyłam lakier w sprayu w celu zabezpieczenia tym razem patyny i położyłam następne 6 warstw lakieru wodorozcieńczalnego. Na koniec nałożyłam dwie warstwy lakieru poliuretanowego błyszczącego do wnętrz firmy Syntilor.

Zastosowane materiały i preparaty

szkatułka owalna (chyba gdzieś w zakamarkach magazynowych mogę mieć jeszcze kilka sztuk),
serwetka firmy IHR z pięknym wzorem bukietu róż, niestety obecnie niedostępna (może ją kiedyś wznowią),
podkład do powierzchni porowatych Gesso firmy Delta (nie jest już sprowadzany),
farby akrylowe: Naples Yellow Deep (nr 223), biel tytanowa (nr 105), Orange Azo (nr 276) i Aro YELLOW DEEP (nr 270) firmy Amsterdam,
lakier wodorozcieńczalny półmat do wnętrz firmy Syntilor,
lakier w sprayu bezbarwny firmy Dupli-Color,
Crackle Sottile firmy Stamperia,
Porporina, kolor złoty firmy Stamperia,
ciemna Patyna firmy Decor Fin,
lakier poliuretanowy błyszczący do wnętrz firmy Syntilor.

Pudło pełne candy

2011-03-23T23:47:00.001+01:00

Już od dłuższego czasu przymierzałam się do zrobienia rocznicowego candy. A okazji było sporo, chociażby 5-lecie działania sklepu internetowego, druga rocznica prowadzenia bloga, itp. W końcu jest. Spóźnione, z wielu minionych dawniej i nie tak dawno okazji. Za to ogromne i jakby powiedział Tygrysek z Misia Puchatka Wielkoniespodziankowe. Zamieszczam zdjęcie samego pudła, bez widocznej zawartości. Pudło jest przypadkowe, w takim na pewno nie wyślę, ale za to ładnie wygląda i skrywa niespodziankę :).

Zdjęcie zostało zaczerpnięte stąd.

A teraz zasady:

Candy zaczyna się z chwilą opublikowania tego posta i trwa do 3 kwietnia 2011 roku, do godziny 23:59:59 (ale jestem precyzyjna, ha ha ha).
Nie wymyślę nic nowego jeżeli napiszę, że aby wziąć udział w candy należy:

napisać komentarz do tego posta oraz
umieścić informację o candy na swoim blogu z linkiem do tego posta.

I to wszystko :). Życzę miłej zabawy.

Jak wyglądają stare jajka na płasko?

2011-03-21T22:43:00.002+01:00

Wcale nie chodzi mi o jajka sadzone :) tylko kształtki z MDF-u w kształcie jajek. Te ozdobione przeze mnie są jak najbardziej płaskie, do tego stopnia, że nawet dwustronnie :) :). Więc i dwustronnie je przyozdobiłam. Taki awers i rewers na jajkach. I zrobiłam je straasznieeee na staro. Do uzyskania takiego efektu wykorzystałam prawdziwe, stare nuty, wydruki z drukarki laserowej, szablony, rub-orny, papiery do decoupage, pieczątki no i oczywiście patyny do postarzania. A oto efekt, jaki uzyskałam:

Na początek w "zestawieniu zbiorczym"

Awers pierwszego jajka

Jeżeli chcesz nauczyć się robić takie "jajca", to zapraszam na kurs, który odbędzie się 9 kwietnia, w sobotę.

i jego rewers

Awers drugiego jajka

i jego rewers

Awers trzeciego jajka

i jego rewers

Awers czwartego jajka, a niepokazany na zdjęciu rewers to "tylko" samotne stare nuty :), bo jeszcze nie skończone - no cóż, jeszcze mnie nie natchło

Otwarcie sklepu stacjonarnego

2011-03-21T00:47:00.000+01:00

Uff, nareszcie. We wtorek, 22 marca otwieram sklep stacjonarny w nowej lokalizacji. Bliżej centrum Warszawy, tuż przy głównych arteriach komunikacyjnych miasta, a jednak w cichej ulicy. Mogę powiedzieć, że moja pracownia weszła na szczyty: z piwnicy na pierwsze piętro :). Podniósł się nie tylko poziom podłogi nad poziomem morza, ale również komfort pomieszczeń. A więc zapraszam do odwiedzin. Jak do mnie dotrzeć możecie zobaczyć na tej stronie. Jeszcze nie ma tablicy informacyjnej, więc oto drogowskaz pisemny: po wyjściu z bramy trzeba skręcić w lewo na klatkę schodową, pokonać domofon (lokal nr 4) i wejść na pierwsze piętro.

Z okazji otwarcia sklepu stacjonarnego dla osób w nim kupujących przygotowałam kilka promocji:

dla wszystkich Klientek i Klientów 8% rabatu na zakupy dokonane w sklepie stacjonarnym od 22 marca do 25 marca włącznie,
dla pierwszych 5 Klientek(ów), które zrobią zakupy do godziny 15:00 jednorazowy kupon rabatowy na zakupy w sklepie stacjonarnym o wartości 10% do wykorzystania w dniach 01.04 - 30.04,
dla pierwszych 5 Klientek(ów), które zrobią zakupy w godzinach 15:00 - 19:00 jednorazowy kupon rabatowy na zakupy w sklepie stacjonarnym o wartości 10% do wykorzystania w dniach 01.04 - 30.04.

Powyższe rabaty nie sumują się z innymi promocjami.

Zostały również wyznaczone nowe terminy kursów decoupage. Zapraszam do zapoznania się z nimi.

To tyle spraw organizacyjnych. A teraz coś dla oczu :). W tzw. międzyczasie, czyli pomiędzy pakowaniem a rozpakowywaniem paczek zrobiłam kilka przedmiotów no i oczywiście serię wydmuszek. Czekam jednak na ładną pogodę i sprzyjające światło, żeby móc zrobić zdjęcia :), więc moimi najnowszymi dziełami pochwalę się później. A teraz pokażę dwie szkatułki, które zrobiłam jeszcze w tamtym roku.

Co się dzieje w Urokliwisku?

2011-03-01T23:12:00.001+01:00

Jak podałam we wcześniejszym poście Urokliwisko jest obecnie w trakcie zmian. Niektóre Klientki sklepu stacjonarnego wiedzą, co mam na myśli. Otóż po dwóch latach wynajmowania lokalu na urokliwej ulicy Różanej na Starym Mokotowie nadszedł czas na zmianę miejsca. Jeszcze bliżej centrum Warszawy, z równie dobrym dojazdem komunikacją miejską. Na razie zdradzę tylko tyle.
Obecnie w lokalu trwają prace przygotowawcze. Malowanie ścian na pastelowe kolory, wieszanie półek, wieszaków, montowanie oświetlenia. Wynajęta ekipa spisuje się na medal. Dzisiaj zaczęli pracę i już wszystkie ściany w prawie 70 metrowym lokalu pomalowane (jednokrotnie). Już dzwonią i popędzają: a gdzie oświetlenie, a gdzie "goły leon" (jak nazywają gumoleum). I mąż po pracy wskakuje w samochód i jeździ po sklepach. A ja pakuję towar i czekam na sygnał do rozpoczęcia przenoszenia go w nowe miejsce.
Z góry dziękuję wszystkim osobom, które zadeklarowały chęć udzielenia bezinteresownej pomocy w przeprowadzce. Szczególne podziękowania należą się Pani Dorocie - a Ona już wie za co :).
A teraz coś dla oczu: szafka na klucze zrobiona przeze mnie jakiś czas temu.

Misiowe inspiracje

2011-02-17T02:03:00.000+01:00

Półtora roku temu zakupiłam serwetkę z misiami. Potrzebna mi była do zrealizowania pomysłu, który przyszedł mi wtedy do głowy. Jak tylko ją zobaczyłam stwierdziłam, że zostanie po całości przyklejona na wieczku. Do tego boki skrzynki obkleiłam serwetką w niebieską kratkę. Wieczko i wnętrze skrzynki pomalowałam na kremowy kolor. Serwetki zostały przyklejone, ale efekt nie był dla mnie satysfakcjonujący. Czegoś mi brakowało. Postanowiłam poszukać pasujących do tego liści. Poszukiwania trwały ... półtora roku. Dopiero niedawno wpadła mi w ręce serwetka IHR. To było to. Na bokach skrzynki domalowałam w tym samym kremowym kolorze okienka, w których przykleiłam liście wycięte z tej serwetki. Liście zostały też przyklejone na wieczku skrzyni od jego spodniej strony. Popatrzyłam na koniec na swoje dzieło jeszcze raz krytycznym okiem. Hmmm ... Od spodu przyłożyłam drewniane nóżki. O tak, z przyklejonymi nóżkami skrzynka dużo lepiej będzie się prezentowała, stwierdziłam. Teraz można już skrzynkę pokazać światu :)

Poniżej możecie zobaczyć serwetki, które wykorzystałam w tym projekcie i które są dostępne u mnie w sklepie

Serwetka Vichy blue (SEBAK-336)

Serwetka Maple Folders (SEBAK-181)

Zmiany w Urokliwisku Gohy

2011-02-14T01:03:00.001+01:00

Zapowiada się, że rok 2011 będzie rokiem zmian w Urokliwisku Gohy. Pierwszy etap tuż przed nami. Z tego względu w dniach 14.02 - 18.02 zakupy zarówno w sklepie stacjonarnym jak i internetowym będą objęte 8% rabatem. Promocja ta nie łączy się z innymi rabatami. Zachęcam Was do zakupów tym bardziej, że od 21.02 do ok. połowy marca sklep stacjonarny będzie zamknięty, a zamówienia opłacone po 18.02 będą przygotowywane i wysyłane po 15.03. Realizacja zamówień będzie dokonywana w kolejności wpłat.

Biżuteria klasyczna - trochę kompletów

2011-02-04T00:26:00.000+01:00

Kończę pracę nad wydmuszkami. Długo myślałam, jak je ozdobić. Znudziły mi się kwiatki, chciałam coś zupełnie odmiennego. W końcu wpadłam na pomysł. Trzy wydmuszki są już polakierowane na błyszcząco, czekają tylko na ostateczny szlif i ... jeszcze coś, ale to zdradzę dopiero na zdjęciach. Do kompletu został ozdobiony szklany talerz, żeby było na czym położyć jajka :). Czekam jeszcze na przesyłkę, w której są rzeczy niezbędne mi do zrealizowania w całości mojej wizji.

A żeby umilić Wam czas oczekiwania zamieszczam zdjęcia trzech kompletów biżuterii, które zrobiłam pod koniec ubiegłego roku.

Pojemnik na ...

2011-02-01T02:10:00.000+01:00

Któregoś dnia postanowiłam przyozdobić pojemnik z MDF-u. Zakasałam rękawy i zabrałam się do pracy. Na początek rozmontowałam go na części (przegródki są wyjmowalne - oczywiście przed ich wklejeniem :) ). Pomalowałam podkładem, przeszlifowałam i zaczęłam dobierać wzory. Wpadły mi w oko dwie serwetki z ornamentami na kremowym i niebieskim tle. Zapadła decyzja. Obklejam boki pojemnika na przemian kremową i niebieską. W jednym kolorze byłoby nudno. Jak postanowiłam tak zrobiłam. Potem przegródki pomalowałam kremową farbą a niebieską zrobiłam laserunek. Wnętrze natomiast zostało pomalowane na jednolity niebieski. Jeszcze lekko przetarłam wzory papierem ściernym, żeby nabrały "patyny" i gotowe, pomyślałam sobie. Spojrzałam jeszcze raz i ... czegoś mi jednak nadal brakowało. Zaczęłam grzebać we wzorach i już po dwóch godzinach przykładania, cmokania, wybrzydzania, kręcenia nosem znalazłam papier do scrapbookingu z balonami. To jest to stwierdziłam. Pozostało już tylko przykleić i polakierować. A oto, co z tego powstało.

Krowa w słonecznikach - dozwolone od lat 18

2011-01-30T02:04:00.001+01:00

Na ostatnim kursie "Podstawy decoupage" zostało przede mną postawione niezłe wyzwanie. Musiałam pomóc w doborze wzorów do motywu krowy wybranego przez kursantkę. Do krowy zostały dopasowane ... słoneczniki :). A dlaczego dozwolone od lat 18? Poczytajcie relację z ostatnich kursów decoupage.

Praca wykonana przez uczestniczkę kursu "Podstawy decoupage"

Szafka na klucze z portretem dziewczynki

2011-01-28T23:10:00.000+01:00

Ta szafka na klucze stoi już w mojej pracowni dość długo. Z efektu, jaki udało mi się uzyskać, jestem bardzo zadowolona, gorzej ze zdjęciami. Próbowaliśmy różnych ujęć, w różnym oświetleniu, ale żadne z nich nie oddaje w pełni uroku tej szafki. Mimo to postanowiłam w końcu pokazać ją na blogu.

Do jej wykonania użyłam dwa kolory: kremowy i brąz, który jest moją mieszanką ponieważ dobierałam go do koloru ornamentów. Do tego portret dziewczynki - wydruk z drukarki laserowej oraz ornamenty rub-ons kupione w którymś ze sklepów internetowych z materiałami do scrapbookingu.

Chustecznik "Samara II"

2011-01-26T01:30:00.001+01:00

W mojej domowej pracowni wre nocna praca. Realizuję kolejne pomysły, również o tematyce wielkanocnej. Trwa także test nowej żywicy szklącej. Wylałam ją już na szkatułkę i obserwuję, jak się zachowuje. W międzyczasie skończyłam kolejny chustecznik ozdobiony serwetką Samara.

Puszki Pandory ciąg dalszy

2011-01-21T22:40:00.001+01:00

Na wstępie chciałabym podziękować wszystkim osobom, które głosowały na mój blog w konkursie Blog Roku 2010. Dzięki Waszym głosom zajęłam 52 miejsce w kategorii "Moje zainteresowania i pasje".

Obecnie pracuję nad kilkoma projektami, które od jakiegoś czasu chodziły mi natrętnie po głowie i domagały się realizacji. Przygotowałam również szkatułkę do wylania żywicy szklącej z nowej firmy. Niedługo będę ją testowała. Czy zda egzamin napiszę na blogu e-decoupage. A dzisiaj dalsza część puszki Pandory, czyli biżuteria modułowa :).

Prezent dla Dziadka lub Taty

2011-01-19T11:38:00.002+01:00

Już za kilka dni Dzień Dziadka. Przygotowałam więc komplet trzech pojemników na biurko: na wizytówki, na karteczki oraz na długopisy i inne przybory piśmiennicze. Wykorzystałam do tego serwetkę w kratkę w odcieniach brązów oraz dwa papiery do scrapbookingu (nie mam ich niestety w ofercie). Serwetek w sklepie pozostało już niewiele po tym, jak Panie przychodzące na zakupy do sklepu widziały ten komplet na żywo.

Komplet na Dzień Dziadka

Pojemnik na wizytówki widok z przodu

Pojemnik na wizytówki widom z boku

Pojemnik na wizytówki widok z boku

Pojemnik na karteczki memo widok z przodu

Pojemnik na karteczki memo widok z boku

Pojemnik na karteczki memo widok z tyłu

Pojemnik na karteczki memo widok z boku

Pojemnik na długopisy

W moim stylu

2011-01-17T00:21:00.000+01:00

Poniżej jedna z prac powstałych na ostatnim kursie podstaw decoupage. Zrobiona w stylu, jaki bardzo lubię. Powstała z serwetki oraz papieru do print room. Użyte kolory to kawa z mlekiem i kremowy, postarzone patyną czarną i brązową.

Praca uczestniczki kursu "Podstawy decoupage"

A co więcej powstało na tym kursie możecie zobaczyć na blogu o kursach decoupage.

Blog Roku 2010

2011-01-15T22:53:00.000+01:00

Kolejny raz przekonałam się, jak ten czas szybko leci. Niedawno przecież zaczęłam tworzyć niniejszego bloga ... no właśnie, kiedy to było? pomyślałam sobie. Sprawdziłam i okazało się, że to niedawno było jednak dosyć dawno. Bowiem od pierwszego posta minęło już DWA LATA! Dwa lata dzielenia się moimi pomysłami. Mam nadzieję, że były to dla Was dwa lata ciekawych inspiracji. Żeby to sprawdzić postanowiłam w tym roku wziąć udział w konkursie na Blog Roku 2010. Trochę z chęci sprawdzenia się, trochę z chęci pomocy osobom niepełnosprawnym, trochę dla zabawy.

A więc jeżeli uważasz, że były to dwa lata wartościowych dla Ciebie inspiracji:

wyślij sms-a o treści H00802 (0 to "zero" a nie litera "o") na numer 7122.

Koszt sms-a wynosi 1,23 zł brutto. Dochód z sms-ów przeznaczony jest na turnusy rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych. Pierwszy etap głosowania zakończy się 20.01.2011 roku o godzinie 12:00.

Zapraszam do głosowania.

Przepis na kury o smaku różanym

2011-01-09T02:09:00.001+01:00

Na dworze odwilż, może to już wiosna? Podejrzewam, że niestety nie, w związku z tym dla jej przywołania podzielę się przepisem, jaki wymyśliłam w grudniu ubiegłego roku. A oto składniki:

pudełko z MDF-u,
papier do scrapbooking'u jako tło,
kogut i kura z papieru do decoupage,
róże wycięte z serwetki,
farby akrylowe (trzy odcienie zieleni),
patyna zielona.

Przepis:

Weź pudełko z MDF-u i przygotuj do malowania.
Na wieczko przyklej po całości papier do scrapbooking'u.
Z papieru do decoupage (dostępnego już w sklepie stacjonarnym Urokliwisko Gohy) wytnij kurę i koguta i przyklej z prawej strony wieczka.
Z serwetki (stary wzór serwetki IHR-a, dawno już go nie widziałam w hurtowniach) wytnij bukiet róż i przyklej w lewym górnym rogu.
Pudełko pomaluj trzema kolorami farby (trzy odcienie zieleni) i dopraw delikatnie zieloną patyną do smaku.
Całość polakieruj wieloma warstwami lakieru.
A teraz możesz smakować:

A poniżej zdjęcie wydmuszek. Nie jest to wyrób widocznych na szkatułce kur, tylko wydmuszki gęsie, dostępne w sklepie od środy (12.01). Niestety, tak jak w ubiegłym roku, ze względu na brak tak dużych pudełek, wydmuszki dostępne są tylko w sklepie stacjonarnym. Nie wysyłamy ich pocztą ani kurierem ze względu na ich delikatność i brak delikatności firm przewozowych.

Wydmuszki gęsie dostępne w sklepie stacjonarnym

Puszka Pandory

2011-01-08T10:34:00.001+01:00

Zarażona przez moją koleżankę Ulę otwieram moją pierwszą puszkę Pandory :)

Szkatuła na album do zdjęć

2011-01-07T00:47:00.000+01:00

Jakiś czas temu otrzymałam zlecenie z Pakamery. Miałam zrobić szkatułę na duży album do zdjęć. Dobrze, że takie duże pudła mam w ofercie sklepu (na razie stacjonarnego). Pudło już miałam (wymiar 35/35 cm wysokość 10,5 cm) mailem otrzymałam zdjęcia i miałam działać. Otrzymałam ogólne wytyczne co do sposobu wykonania: na wieczku mają być wycięte zdjęcia (tak na prosto jak są wywoływane), a reszta pomalowana tylko bejcą. Oczywiście jak to ja nie byłam w stanie tylko pomalować, tylko przykleić i być zadowoloną. Kiedy przykładałam powycinane zdjęcia, to miałam wrażenie, że czegoś brak.

Kolejny raz wydrukowałam zdjęcia. Powycinałam je ozdobnymi nożyczkami tak, by wyglądały jak z dawnych lat. Pudło pomalowałam trzema kolorami rozwodnionej farby (bo nie używam bejc). Przykleiłam wydruki, a na koniec dodałam ornamenty z kalkomanii. Po kilkukrotnym lakierowaniu poleciała w Świat.

Szara eminencja

2011-01-03T22:46:00.002+01:00

Początek roku jak zwykle jest dla nas pracowity. Robimy remanent. Wrrrrrrrr .... Liczenie serwetek, papierów, farb, preparatów, przedmiotów ... Dostajemy już oczopląsu. Więc dla odprężenia wstawiam zdjęcia szkatułki na biżuterię, jaką popełniłam przed Świętami.

Szkatułka jest wykonana z MDF-u z czterema przegródkami w środku. Pomalowałam ją podkładem i farbą w kolorze szarości wpadającej w odcień zieleni i tylko niektóre elementy pozostawiłam na biało. Przykleiłam wzory wycięte z papieru do scrapu (grube). Na koniec wszystko polakierowałam błyszczącym lakierem a na wieczko wylałam żywicę szklącą.

Życzenia świąteczne

2010-12-24T01:58:00.000+01:00

Kiermasz w Centralnym Basenie Artystycznym - zaproszenie

2010-12-16T11:54:00.000+01:00

Kilka dni temu w mojej skrzynce pocztowej zobaczyłam wiadomość, która bardzo mnie ucieszyła. Zostałam zaproszona do wzięcia udziału w kiermaszu, który odbędzie się w sobotę i niedzielę (18 - 19 grudnia) w Centralnym Basenie Artystycznym w Warszawie. Poniżej zamieszczam plakat reklamujący ten kiermasz. Ja będę się wystawiała w niedzielę. Zapraszam wszystkich do odwiedzin, a po kiermaszu nie omieszkam podzielić się z Wami wrażeniami.

Wrażenia z kiermaszy

2010-12-09T01:30:00.001+01:00

Przedświąteczny czas obfituje w kiermasze. Ostatnio byłam na dwóch kiermaszach w Warszawie, raz jako obserwatorka, a raz jako uczestniczka. Na Facebook'u w dziale "Dyskusje " opisałam moje wrażenia z tych kiermaszy oraz refleksje na temat traktowania rękodzieła w Polsce.
Jestem ciekawa Waszego zdania. Zapraszam na Facebook'a do dyskusji.

Relacja ze szkolenia z sospeso

2010-12-06T01:53:00.002+01:00

Jak pisałam we wcześniejszym poście 11 listopada wyjechałam na szkolenie z sospeso. Wsiadłam w pociąg i po paru godzinach byłam na miejscu. Pierwsze zetknięcie ze Skoczowem było zaskakujące. Dworzec kolejowy wyglądał na wymarły, przemknęło mi przez myśl pytanie: jestem już na miejscu? wysiadać czy jedziemy dalej? Poczułam się jakbym odbyła podróż w czasie. Wylądowałam w miasteczku żywo wyjętym z lat 70-tych. Niesamowite wrażenie. Dotarłam do hotelu. Z wyglądu daleko mu do nowych hoteli, za to, jak się w trakcie mojego krótkiego pobytu okazało, poziomu obsługi pozazdrościłby mu niejeden z nich. A jedzenie, nie dość że przepyszne, to jeszcze w takiej ilości, że nie do przejedzenia. Ponieważ miałam do wieczora jeszcze sporo czasu postanowiłam pospacerować po miasteczku. I kolejne zaskoczenie. Znalazłam nie tak małą ilość zadbanych domów o pięknej architekturze. Na końcu posta zamieściłam kilka zdjęć ze Skoczowa.
Następnego dnia udałam się na szkolenie. Prowadziła je twórczyni techniki sospeso, Monica Allegro. Zapoznała nas z trzema różnymi technikami. Dostaliśmy ogromną dawkę wiedzy, więc nie starczyło czasu na wykończenie wszystkich prac na miejscu. Część z nich kończyłam już w domu, stąd tak późna relacja. A oto zdjęcia moich prac:

Obrazek wykonany techniką sospeso

Broszka

Monica Allegro, twórczyni metody sospeso

A poniżej kilka zdjęć z podróży w czasie

Skoczów

Widok na pobliskie góry

Piórnik ze scrapowymi elementami

2010-12-03T01:22:00.000+01:00

Dziś piórnik. Kończę jego lakierowanie. Z czego powstał? No właśnie. Można powiedzieć, że historia jest banalna. Będąc na scrapowym zlocie, który był w Warszawie zakupiłam między innymi dwa arkusze papieru, który bardzo ale to bardzo mi się spodobał. Zapewne część z Was zna ten motyw. Ze swoich nieprzebranych (i często odkrywanych na nowo :) ) zapasów wyciągnęłam drewniany piórnik. Po pracochłonnym przygotowaniu powierzchni pomalowałam go dwoma kolorami farb: bordową i czarną. Odcień bordowego specjalnie dobierałam do kolorystyki papieru do scrapbookingu. Następnie przykleiłam wzory z papieru i gotowe. No prawie, pozostało jeszcze ... lakierowanie.

Pudełko na bombkę w stylu retro

2010-11-20T00:24:00.001+01:00

Do bombek w stylu retro powstają sukcesywnie ozdobne pudełka w tym samym stylu. Oto pierwsze z nich. Nie mam zbytnio czasu na opisywanie, zdjęcia mówią wiele, więc biorę się za następne :).

Pudełko na bombkę w stylu retro

Widok z góry

W komplecie z bombką

Biżuterii ciąg dalszy

2010-11-16T01:05:00.002+01:00

Nadszedł czas na pokazanie Wam dalszej części mojej chorej twórczości biżuteryjnej. Chorej nie z powodu chorej wyobraźni (mam taką nadzieję), tylko z powodu czasu powstania - w trakcie choroby :).

Bombka w niebieskościach

2010-11-11T00:19:00.002+01:00

Oto kolejna bombka z ozdobionym separatorem oraz strukturą na jednej z połówek. Tym razem znalazłam czas na ozdobienie również drewnianego stojaka na bombkę.

Zapowiedź nowego kursu obrazkowego

2010-11-10T21:47:00.003+01:00

Po powrocie ze szkolenia zabieram się za robienie kolejnego kursu obrazkowego krok po kroku. Za zgodą jednej z naszych blogowych koleżanek pokażę jej metodę wykonania miniaturowego krajobrazu w bombce z wykorzystaniem styropianowej kuli. Oczywiście osoby, które zapisały się na kurs "Zimowy krajobraz w bombce", który odbędzie się w niedzielę, 21 listopada, zostaną również z tą metodą zapoznane.

Jadę się szkolić

2010-11-10T15:46:00.002+01:00

Spełniło się kolejne moje marzenie - jadę się szkolić w tworzeniu biżuterii techniką sospeso u twórczyni tej metody. W związku z tym, jak pisałam już na stronie głównej sklepu,

sklep stacjonarny w dniu 12 listopada (piątek) będzie nieczynny.

Może spotkam się z którąś z Was na szkoleniu :) ?

Za to pod koniec tego tygodnia spodziewam się dostawy papierów z modelami domków 3D.

Trzy małe szkatułki

2010-11-08T01:41:00.001+01:00

Kilka osób zgłosiło się do mnie z zapytaniem, czy przyjęłabym zaproszenie do wzięcia udziału w przedświątecznych kiermaszach, które organizują. Popatrzyłam na swój zbiór gotowych prac i z przerażeniem stwierdziłam, że tak właściwie to niewiele ich mam. I z czym ja się tam pojawię, pomyślałam. Po powrocie do domu z pracowni nocami zabieram się ostro do pracy. Można powiedzieć, że liczba gotowych prac zaczyna się piąć w górę. Na początek trzy małe szkatułki, które ostatnio powstały.

Moja pierwsza biżuteria

2010-11-04T02:47:00.001+01:00

W czasie ostrej grypy, którą niedawno przeszłam, stwierdziłam, że nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Pod koniec przeziębienia poczułam, że narasta we mnie potrzeba twórczych działań. To były pierwsze oznaki ozdrowienia :). Niestety do decoupage jakoś mnie nie ciągnęło, wycinać też mi się nie chciało. Wyciągnęłam więc z zakamarków moje elementy do robienia biżuterii. Okazało się, że przez dwa lata zbierania półfabrykatów mam ich imponującą ilość. Zanim rozpoczęłam prace popatrzyłam do książek pokazujących, jak zrobić biżuterię. Rozłożyłam swoje skarby i powstało kilka rzeczy. Na początek trzy bransoletki.

W Święto Zmarłych wróciłam do żywych

2010-11-01T20:59:00.001+01:00

W końcu wredny wirus ze mną przegrał. Powoli odzyskuję siły. Od jutra będę już w pracowni. Jak to mówią nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło :). W trakcie choroby wyciągnęłam w końcu z komody swoje dawno temu kupione zapasy koralików, kamyczków i zaczęłam stawiać pierwsze kroki w robieniu biżuterii. Muszę Wam powiedzieć, że to też wciąga jak i decoupage. To już chyba uzależnienie od "craftu". Może by tak wymyślić nazwę na to uzależnienie?

Przez ten czas znaleźliśmy z mężem wolną chwilę na obrobienie zdjęć bombek, które niedawno zrobiłam. Wszystkie w stylu retro. Same szarości, na separatorach wzory z serwetek, ale za to każda z nich ma inny tył. Póki nie zrobiłam zdjęć biżuterii, zapraszam do oglądania bombek. A chętnych na wykonanie takich bombek pod moim okiem zapraszam na kurs.

Bombka nr 1 widok z przodu

i widok z tyłu

Bombka nr 2 widok z przodu

i widok z tyłu

Bombka nr 3 widok z przodu

i widok z tyłu

Bombka nr 4 widok z przodu

i widok z tyłu

Do każdej z tych bombek powstaje również pudełko ozdobione w podobnym stylu - takie ekskluzywne opakowanie. Niedługo je pokaże.

Zimowy krajobraz w bombce

2010-10-25T02:33:00.003+02:00

Dwa lata temu byłam na szkoleniu w jednej z hurtowni, gdzie między innymi pokazano śnieżną bombkę i powiedziano nam, jak się ją robi. Zrobiłam jedną po szkoleniu i na tym się skończyło. Tak z dwa miesiące temu zrobiłam następną na zamówienie mojej znajomej. Latem powstała bombka z zimowym krajobrazem wewnątrz.

Ponieważ Klientki odwiedzające sklep stacjonarny pytały się o to, jak się ją robi, postanowiłam zrobić lekcję pokazową jak krok po kroku wykonać taką bombkę z miniaturowym krajobrazem wewnątrz. Uwierzcie mi, nie jest to trudne :). Zapraszam na kurs obrazkowy, przekonacie się same.

5 rocznica sklepu internetowego

2010-10-19T02:03:00.000+02:00

Ani się obejrzeliśmy, a już minęło 5 lat od momentu uruchomienia sklepu internetowego "Urokliwisko Gohy". Dziękujemy Wam wszystkim za zaufanie, jakim nas obdarzyliście.

Z okazji tej okrągłej (a raczej półokrągłej) rocznicy przygotowujemy Candy. Z racji gorączkowego sezonu przedświątecznego, jaki już zapanował, może to jeszcze potrwać kilka dni, proszę się uzbroić w cierpliwość.

Dodatkowo, w celu wypromowania sklepu stacjonarnego postanowiliśmy do końca października udzielić 5% rabatu na zakupy dokonane w sklepie stacjonarnym. Promocja ta nie łączy się z innymi promocjami.

Komoda i lampka dla córki

2010-10-09T02:09:00.001+02:00

Po przeprowadzce na nowe miejsce córka w końcu ma własny pokój. Ale brakowało jej miejsca do przechowywania ubrań i swoich skarbów. Postanowiłam więc przyozdobić jej dwie komódki. Kupiłam je w IKEA, są to zwykłe, sosnowe komódki z trzema szufladami (jak na drugim zdjęciu). Zastosowałam dwa kolory: kremowy na fronty szuflad i górę komody oraz kremowy z jasnoróżowymi przetarciami na boki komody oraz wzory z szablonów. Na ten kolor pomalowałam również gałki.

Tak wygląda komoda po przeróbce

Oryginalny wygląd komody IKEA (zdjęcie ze strony IKEA)

Góra komody ozdobiona ornamentem

Do tego na Allegro kupiłam lampkę nocną widoczną na zdjęciu poniżej. Pozbyłam się klosza, podstawkę pomalowałam tak samo jak boki komody (kremowy z jasnoróżowymi przetarciami), na wyprzedaży kupiłam nowy abażur i taśmę z koralikami. Taśmę przykleiłam na obrzeżu abażura i gotowe.

Zakupiona lampka przed przeróbką ...

i po przeróbce.

A tak wygląda to w komplecie

Na ozdobienie czeka teraz druga komoda - będzie taka sama.

Domek w technice 3D ...

2010-10-07T01:14:00.003+02:00

Zakręcona na punkcie miniaturek popełniłam następną pracę w technice 3D - domek z MDF-u ozdobiony z dwóch stron. Poniżej przedstawiam zdjęcie fragmentu jednej ze stron domku. Na oglądanie całości zapraszam na blog Miniaturowy Świat Gohy (you can see more here).

Sosnowy stół

2010-09-26T17:08:00.002+02:00

W końcu zadałam kłam przysłowiu, że szewc bez butów chodzi. Zrobiłam do domu kwadratowy sosnowy stół o wymiarze 75 x 75 cm. Kupiłam go kiedyś w Ikea i więcej niż pół roku czekał na zlitowanie. Czyste drewno stołu pomalowałam podkładem, później nałożyłam dwa kolory brązu a na koniec rozbieliłam wszystko pastą wybielającą. Dla ozdoby dodałam w dwóch rogach ornamenty z transferów, a na koniec lakier matowy. Teraz na spokojnie można usiąść przy nim i np. zjeść obiad.

Rozwiązanie zagadki

2010-09-24T02:05:00.008+02:00

Dziękuję za tak liczny udział w rozwiązywaniu zagadki :). Mam nadzieję, że dobrze się bawiłyście.
No i przez jedną z Was mieliśmy problem. Jedna z anonimowych blogowiczek podała prawidłową odpowiedź, jednak nie podała żadnych informacji o sobie - i jak ją rozpoznać? Dlatego też zrobiliśmy losowanie spośród pozostałych uczestników zabawy i szczęśliwą zwyciężczynią została IVCIA. Nagrodą jest 50% rabat na udział w kursie "Zimowy krajobraz w wydmuszce" lub na inny wybrany przez Ciebie kurs weekendowy. Gratuluję :).

Otóż ten zimowy krajobraz powstał w połówce ... wydmuszki strusiej. Poniżej zamieszczam dwa zdjęcia (z przodu i z tyłu), resztę możecie obejrzeć na moim blogu z miniaturkami, na którym będę pokazywać zrobione przeze mnie miniaturki.

Zagadka :)

2010-09-18T23:43:00.002+02:00

Za kilka dni astronomiczna jesień, za oknami już jest, a ja chciałam się podzielić z Wami wspomnieniami z wizyty w pewnej zimowej krainie. Oto jedno ze zdjęć:

Proponuję zabawę: kto z Was pierwszy zgadnie, co jest przedstawione na zdjęciu, otrzyma ode mnie 50% rabatu. Pewnie zaraz zapytacie się, a na co? Dowiecie się po zakończeniu zabawy. Propozycje przyjmuję do 23 września do północy.

Zapraszam i życzę miłej zabawy.

Decoupage przy kawie

2010-09-09T15:32:00.002+02:00

Tego posta mogłabym również zatytułować „Z pamiętnika młodej dekupażystki” (parafrazując pewien skecz z Powtórki z Rozrywki, którą mój Małż lubi i, przyznam się, który podsunął mi ten tytuł). Dlaczego? Patrzę sobie wstecz i przypominają mi się moje początki w decoupage. Ten szał kupowania wszystkiego, co mi będzie potrzebne do pracy. Kleje, lakiery (a może ten będzie lepszy, nie no, do kitu jest muszę kupić inny, o może ten ...), farby porozlewane w słoiki, słoiczki, żeby uzyskać właśnie ten odcień, o który mi chodzi, sterty serwetek i rulony papierów, bo nigdy nie wiadomo kiedy Wena powie, żeby wykorzystać właśnie ten. Te paczki przynoszone przez listonosza i otwierane z biciem serca jak ten kolejny przedmiot będzie wyglądał, jak będzie wykonany. A po jakimś czasie te cisnące się do głowy pytanie:

A gdzie ja to jeszcze kurcze wcisnę? Przecież i tak wszystkie szczeliny i szczelineczki mam pozapychane! No nie, chyba trzeba będzie nadmuchać to mieszkanko, żeby się powiększyło!

I tak moje mieszkanie bardzo szybko okazało się za małe, żeby trzymać wszystkie preparaty, farby, narzędzia, przedmioty do ozdabiania, serwetki, papiery ... i aż strach pomyśleć, co jeszcze. Sama ostatnio zrobiłam selekcję swoich odłożonych na zaś zbiorów serwetek i do sklepu wróciło 8 pudeł pełnych serwetek, których i tak w życiu nie przerobię :). A w mieszkaniu wcale się nie rozluźniło :(.

Na moje szczęście (i mojej Rodziny) jestem obecnie posiadaczką własnej pracowni. Trochę się w domu wtedy rozluźniło, ale szybko wróciło do normy (normą nazywam tutaj stan zapełnienia mieszkania przez pasjonatkę decoupage’u, czyli na full). W pracowni też dużo miejsca na swoje rzeczy nie mam, bo prowadzę w niej również sklep stacjonarny. A mój wzrok coraz częściej (o zgrozo dla wolnej przestrzeni) wędruje ze szkatułek, pudełek, skrzynek w stronę mebli :).

Patrząc się na swoje ogromne zapasy Tego Wszystkiego boję się podjąć próby oszacowania, ile ja na to wydałam pieniędzy.

Taka mnie naszła teraz myśl, czy przypadkiem ten post nie mógłby być jednak nazwany „Z pamiętnika KAŻDEJ dekupażystki” :). Czy Wy przypadkiem czytając go nie uśmiechacie się lekko i kiwacie głową, bo u Was też tak było / jest?

Na zakończenie jeszcze jedna refleksja mnie naszła. Często do mojego sklepu przychodzą na zakupy młode mamy z małymi dziećmi. Wtedy przypomina mi się czas, kiedy i moja córa była malutka. Ach te wszędobylskie, ciekawskie rączki :). A tu na około poustawiane lakiery, kleje, farby (jakże pięknie kolorowe) – nic tylko dotykać i próbować. Aż ciarki przechodzą na samą myśl, co by się mogło stać ...

Czytasz, czytasz i pewnie zastanawiasz się, co za niezdecydowana baba. Tytułuje post decoupage przy kawie, potem zmienia go dwa razy ... czego ona chce. Co ma do tego kawa? Chcesz wiedzieć? Zapraszam na drugi blog :).

Porządki na blogach

2010-09-05T12:17:00.005+02:00

Postanowiłam porobić porządki na moich blogach. Te z Was, które są ze mną od początków mojego blogowania, pewnie pamiętają, że na początku był jeden blog - Urokliwisko Gohy, czyli ten, na którym obecnie jesteście. Pokazywałam na nim nie tylko moje prace, ale również informacje o moim sklepie. Po jakimś czasie stwierdziłam, że trzeba oddzielić te dwie działalności ... i tak powstał drugi blog: e-decopuage. Podjęcie takiej decyzji było tym łatwiejsze, że już od dawna miałam zamiar gdzieś, w jednym miejscu, dzielić się z Wami moją wiedzą, nowinkami z rynku decoupage, testami preparatów itp. Blog ten w moim zamiarze ma stanowić kompendium wiedzy o decoupage i innych technikach, którymi się zajmuję. Do miana kompendium to mu jeszcze daleko, ale staram się w miarę mojego i mojego męża czasu ciągle go rozwijać. Pomysłów mamy mnóstwo, tylko ten czas ...

Parę dni temu dojrzałam do tego by ... powstał trzeci blog :). Poczułam potrzebę wydzielenia informacji o kursach z blogu e-decoupage. I tak prowadzę obecnie trzy blogi:

www.urokliwisko-gohy.blogspot.com, na którym pokazuję moje prace dla Waszej inspiracji,
www.e-decoupage.blogspot.com, który w przyszłości dojrzeje do miana kompendium wiedzy o decoupage (mam taką nadzieję),
www.kursy-decoupage.blogspot.com - blog z informacjami o kursach, relacjach z kursów i zajęć godzinowych - wszystko w jednym miejscu (terminy, cennik itd.)

Przez ostatnie kilka dni mąż przygotował mi tego bloga na tyle, że można go już Wam zaprezentować. Zapraszam. Znajdziecie na nim terminy kursów decoupage, opisy kursów, cennik, relacje z zajęć, moje pomysły na następne zajęcia, itd. Nareszcie wszystko w jednym miejscu. Oczywiście jeszcze wszystkich informacji nie zdążyliśmy przenieść w nowe miejsce, ale powoli ...

Historia pewnego koloru

2010-09-03T02:15:00.009+02:00

Mam taki sklep z farbami, do którego lubię zaglądać. Mają w nim próbki kolorów, które określają mianem „skuchy”. Co to jest? Farba, podczas przygotowania której popełniono błąd w dawkowaniu pigmentów. Zwykle są oznakowane, co zostało dodane i w jakiej ilości. Czasami można wśród takich próbek znaleźć fajne odcienie kolorystyczne. I tak też było tym razem. Kiedy przyjechałam i zaczęłam wybierać skuchy wśród różnych kolorów jeden był fantastyczny. Soczysty i bardzo wyrazisty granatowy. Ściągnął moją uwagę. Nie zastanawiałam się długo. Kupiłam. Z wypchanymi siatami przyjechałam do pracowni. Zaczęłam oglądać każdą farbę. Kiedy ponownie spojrzałam na ten granat pomyślałam... i po co mi taki kolor, ładny ale.... zastosuję go raz na jakiś czas. I na dodatek nie ma informacji co dodali tylko kolor ten maznęli po puszce. Będzie ciężko odtworzyć ten odcień. Cóż, jak już kupiłam, to niech zostanie.
We wtorki w pracowni spotykam się z koleżankami i wyżywamy się twórczo. Jedna z nich wróciła właśnie z wyjazdu do Stanów i przywiozła papiery japońskie, z którymi bardzo lubimy pracować. Oczywiście było wielkie oglądanie i twórcze szaleństwo. Na koniec naszego spotkania otrzymałam od mojej znajomej prezent. Kiedy rozwinęłam pakunek okazało się, że zostałam obdarowana arkuszem japońskiego papieru. Białe kwiaty ze złotymi dodatkami na granatowym tle. Kiedy zobaczyłam te kolory to już wiedziałam dlaczego puszka z granatowa farbą znalazła się w moich zakupach. Wszystko idealnie pasowało do siebie. Co powstało?

A oto lista tego, co zostało użyte do wykonania tej komódki:

komódka na biżuterię,
papier japoński, który dostałam w prezencie od znajomej - zobaczcie moją ofertę papierów japońskich,
będąca tematem postu farba akrylowa "skucha" - można zastosować inną farbę akrylową,
podkład Fluggera 2020, którego już nie produkują, w zamian polecam użyć podkład Flugger Interior Wood Primer 750 ml,
klej do porowatych powierzchni Sobo,
lakier akrylowy o błyszczącym wykończeniu.

Nieskromnie powiem, że jestem bardzo zadowolona z tej komódki na biżuterię. Chyba spory udział w tym zadowoleniu ma ten niesamowity „zbieg okoliczności”. Wiele klientek, które oglądały ozdobioną komódkę, podziwiały ten ogrom pracy, który musiałam włożyć w takie polakierowanie powierzchni, żeby nie były wyczuwalne wypukłości poprzyklejanych wzorów. Musiałam im tłumaczyć, że nic bardziej mylnego. Ja po prostu ten papier przykleiłam po całości, a pozostałe powierzchnie pomalowałam „skuchą”.

A jutro zapraszam na bloga e-decoupage, gdzie pokażę nowości w sklepie internetowym i stacjonarnym.

Smutne wydarzenie

2010-08-27T20:26:00.009+02:00

Dopiero teraz jestem w stanie w miarę o tym mówić (ale i tak w tym czasie płaczę). Niestety czerwiec tego roku nie pozostawi w mojej pamięci miłych wydarzeń. Na początku miesiąca mój kot zaczął intensywnie się drapać, drapać, drapać. Niestety tak intensywnie, że po dwóch dniach powstała na jego szyi żywa rana. Szukałam w domu starego notatnika, w którym miałam adres do świetnej weterynarz, której z pełnym zaufaniem zawsze dawałam koty pod opiekę. Niestety, jak na złość notatnik skrył się bardzo skutecznie. Patrząc, jak rana się powiększa, zabraliśmy kota do lecznicy "Fiolka", która mieści się na ul. Waszyngtona 26 w W-wie (później się przekonałam, że to był nasz błąd). Pani weterynarz obejrzała mojego przyjaciela i stwierdziła, że to uczulenie pokarmowe. Podała antybiotyk oraz lek, jak to określiła, przeciwświądowy. Przepisała lekarstwa, które mieliśmy podawać w domu. Odpowiedziała na moje pytania, ale ogólnie wizyta trwała krótko. Skasowała pieniądze, kazała się zgłosić za kilka dni. Poszliśmy. Podawaliśmy leki, kot się uspokoił.
Ranę smarowałam rywanolem w maści.
Następna wizyta, następne instrukcje. Pani doktor stwierdziła, że jeżeli zauważę coś niepokojącego, to żebym się pojawiła, a tak to dalej leczenie w domu. W tym czasie mieliśmy urwanie głowy ze sprawami rodzinnymi i wiele, wiele różnych spraw do załatwienia.
Cóż może się dziać, przecież jest O.K. Oj jak bardzo się myliłam.
Okazało się, że kot stał się za bardzo osowiały, nie chciał jeść, a na dodatek pojawił się u niego brzydki zapach. Ponownie rozpoczęłam poszukiwania notatnika. Jak na złość nie mogliśmy przypomnieć sobie nazwiska naszej weterynarz. Zaćmienie. Przekopałam cały dom. W końcu się udało - znalazłam notes. No tak, Pani doktor Będkowska (ach ta zawodna pamięć). Nazwisko wpisałam w wyszukiwarkę podejrzewając, że zmieniła numer telefonu. Okazało się, że jest ten sam, ale adres jej gabinetu się zmienił. Umówiłam się na błyskawiczną wizytę.
Pobranie krwi (nie będę opisywać jak to wyglądało). Czekamy z niecierpliwością na wyniki. Kiedy Pani doktor Będkowska zadzwoniła, po jej tonacji w głosie wiedziałam, że jest źle. Okazało się, że pani weterynarz z przychodni podała za silne leki w za dużej dawce i niestety trzynastoletni kot zareagował niewydolnością nerek. To jest jak wyrok dla kota. Niestety większość kotów z niewydolnością nerek odchodzi (umiera).
Nasza Pani weterynarz poinformowała mnie, co można było zrobić, by kot pozbył się uczulenia bez uszczerbku dla zdrowia. Powiedziała też, że sposób leczenia, jaki wybrano w przychodni, daje najszybsze efekty w leczeniu alergii pokarmowej, ale bardzo obciążająca nerki i wątrobę.
Połowa czerwca upłynęła nam na próbach uruchomienia nerek - dwa razy dziennie podawanie kotu kroplówek (sama musiałam to robić po lekcji pokazowej). I tak kończył się czerwiec, zbliżał się lipiec, niby czas zaplanowanego urlopu i spokoju. Niestety nie dla nas.
Zapakowałam bagaże, kota i pojechaliśmy do Świeradowa. Dobrze, że do znajomej, do której jeździmy od 10 lat. Kot trochę odżył. Chwiejąc się pozwiedzał stare kąty. Dwa dni rewelacyjne ale podejrzane. Dlaczego? Taki przypływ energii jest w dwóch przypadkach. Pierwszy - nastąpi powrót do zdrowia, drugi, że jest to taki przypływ przed odejściem.
Nasza znajoma tak na wszelki wypadek podała nam jeszcze namiar na Panią weterynarz z Jeleniej Góry. Umówiliśmy się z Panią Ewą Charchut. Pojechaliśmy. Zobaczyła badania i od razu powiedziała, że kot, mając cztery łapy, niestety dwoma jest na tamtym świecie. Kazała dalej podawać kroplówki i niestety naszykować się na odejście...
Nie było to dla nas łatwe. Oczywiście ja ,mąż i córa ryczeliśmy przez kilka dni.
Kiedy nasz przyjaciel odchodził byliśmy przy nim przez cały czas. Cały czas któreś z nas go trzymało na kolanach, głaskało i przytulało. A on do nas lgnął pełny chęci życia i pozostania z nami. Niestety 7 lipca o 22:50 odszedł. Ryczeliśmy przez całą noc. Na drugi dzień pochowaliśmy go u znajomej w ogródku, w którym są pochowane jej zwierzaki.
O odejściu Ufoka powiadomiliśmy Panią Będkowską. Stwierdziliśmy, że pozostałe lekarstwa przydadzą się może Pani weterynarz z Jeleniej Góry. Oddaliśmy kroplówki, a Pani doktor w zamian przekazała nam namiar do Pani, u której akurat przyszły na świat kocięta Brie (to chyba tak się pisze)... A co z tym namiarem było dalej, to opiszę Wam w następnym poście.
Co do Pani doktor Ewy Charchut, to jest genialnym lekarzem. Nie dziwię się, że ludzie przyjeżdżają do niej ze swoimi pupilami nie tylko z całej Polski ale i z różnych okolicznych krajów (z Danii, Niemiec, Szwecji...itd.).
Teraz mamy koniec sierpnia. Pewnego dnia wracając z córką z przedszkola tknęło mnie, by pójść do przychodni Fiolka. Okazało się, że akurat przyjmuje ta sama Pani doktor, która „leczyła” mojego Ufoka. Weszłam do gabinetu. Nie poznała mnie. W gabinecie oprócz niej był jeszcze ktoś z tej przychodni. I zaczęłam rozmowę:
Ja: czy pamięta Pani białego kota z jednym okiem niebieskim a drugim zielonym, z uczuleniem na szyi?
Pani dr: No był taki pacjent - idzie do komputera i zaczyna szukać informacji na temat Ufoka.
Ja: To już go nie ma.
Pani dr: Jak to??
Ja: No tak, nie ma. Pani go wykończyła swoim leczeniem (Pani dr zdębiała). Nie mówiąc co Pani podaje wykończyła mi Pani kota. Jak można nie podawać pełnych informacji i leczyć zwierzę. Dlaczego mi Pani nie powiedziała, jakie są metody leczenia. Tylko dowiedziałam się o tym od innego lekarza, który starał się uratować mojego kota. Dlaczego podała Pani sterydy nie informując mnie o tym? Gdybym wiedziałam, co chce Pani zrobić nie zgodziłabym się, bo wiem do czego sterydy doprowadzają. Wie Pani, że doprowadzają do niewydolności nerek. Uczyli Panią tego w szkole czy nie?
Pani doktor zaczęła mnie przepraszać. Stwierdziłam, że jej przeprosiny nie przywrócą ani zdrowia ani życia mojemu przyjacielowi. Nie dałam jej dojść do słowa. Powiedziałam, co o tym myślę. Spokojnie, ale słychać było, że ledwo się powstrzymuję od płaczu (oj zaciskało mnie w gardle). Na koniec powiedziałam by się zastanowiła nad tym, co robi, bo leczy żywe istoty. Że nikomu nie życzę tego, co ostatnio przechodziliśmy po tym, co Ona zrobiła. Że można było kota leczyć spokojniej czekając 6-8 tygodni, aż kot sam wydali alergen. Na koniec dodałam, że w tej przychodni nie pojawię się nigdy z moimi kotami, by nie wykończyli mi pozostałych podopiecznych i wyszłam lekka o kilka ton, które leżały na moim sercu.

Druga szkatułka z elfem

2010-08-07T22:49:00.006+02:00

Dziś zdjęcia z kolejnego prezentu: szkatułki z elfem ale tym razem w żółtej kolorystyce (poprzednia była różowa). Zrobiłam ją na urodziny koleżanki mojej córci. Tak jak poprzednie prezenty powstała przed moim wyjazdem na urlop. A na razie jeszcze nie byłam w stanie nic zrobić. Niestety kończę przeprowadzać moją mamę z kamienicy do małego mieszkanka. Kilka lat temu spadkobiercy dawnego właściciela odzyskali kamienicę. I zaczęły się problemy. Chcieliśmy odzyskać to, co moja rodzina zainwestowała w odbudowę tego mieszkania (70 m kw) zniszczonego w trakcie II wojny światowej. Niestety okazuje się, że dla spadkobierców dawnych właścicieli prawo pozwala odzyskać to, co ich, a dla tych, co odbudowywali niestety już nie (dokumenty potwierdzające ten fakt są dla sądu nieważne, ale dokumenty spadkobierców jak najbardziej). Tak więc 60% wartości mieszkania, które włożyła moja rodzina po wojnie w jego odbudowę, by mieć gdzie mieszkać, niestety nie udało się odzyskać. W tej sprawie zauważyłam, że dla jednych prawo jest przychylne (spadkobiercy) a dla innych nie (odbudowujący).
Moim zdaniem sytuacja w Warszawie jest w tej kwestii wyjątkowa. Kiedyś było hasło "Cała Polska odbudowuje swoją Stolicę" i każdy obywatel miał zabieraną z pensji na tamte czasy sporą kwotę pieniędzy na ten cel. Więc de facto wszyscy jesteśmy "właścicielami Warszawy". Skoro spadkobiercy mogą odzyskać kamienice, to spadkobiercy tych, którym zabierano pieniądze na odbudowę Stolicy, powinni otrzymać zwrot gotówki (oczywiście uwzględniając dewaluację, itd). Ciekawe, czy kiedyś się tego doczekamy :). Niestety na razie tak dobrze to nie jest. Dlatego kończę przeprowadzkę mamy do mniejszego mieszkania (20 m.kw), które otrzymała od gminy w ramach eksmisji. Jak tylko skończę (a już widzę światełko w tunelu) to biorę się za Twórcze działania (zbyt długo już poszczę hi hi hi). Zwłaszcza, że moje najbliższe plany to ozdobienie dwóch komódek dla córki do pokoju, stołu do kuchni, taboreciku do przedpokoju i ... dużo więcej, bo zachciało mi się całkowitej metamorfozy mieszkania ... w przedpokoju została już częściowo oczyszczona podwójna stara drewniana framuga ...

Nowy image wyżymaczki

2010-07-29T01:30:00.004+02:00

W czerwcu wraz z klientką (tą od lawendowego mebla) byłam na giełdzie staroci na Kole. Akurat był dzień, w którym znalazłyśmy dużo ciekawostek potrzebnych do wystroju jej nowego mieszkania. Udało się nam kupić wyżymaczkę, o której klientka od dawna marzyła. Stan pierwotny był taki sobie (widać na pierwszym zdjęciu). Wszystko wyblakłe, brudne z dużą ilością zadziorów. Zakasałam rękawy i rozpoczęłam pracę. Wpierw mycie. Cztery razy. Szczoteczkami, szmatkami i czym się dało by dojść do każdego zakamarka. Następnie odczekałam aż wszystko dokładnie wyschnie. Później zamiast bejcy użyłam rozwodnionej farby akrylowej (3 kolory w tym 2 to własne mieszanki). Oczywiście delikatne szlifowanie przed nałożeniem brązowej patyny i na koniec lakierowanie matowym lakierem akrylowym. Różnicę widzicie sami.

Restauracja "La Gondola" w Świeradowie Zdroju

2010-07-27T22:34:00.008+02:00

Jak co roku (to już u mnie swego rodzaju tradycja) pojechaliśmy na urlop do Świeradowa Zdroju - bardzo pięknego i klimatycznego uzdrowiska. Dużo zieleni, mało ludzi, czyli to, co tygrysy lubią najbardziej :).
Świeradów ostatnimi czasy z roku na rok się zmienia, co i raz mnie zaskakując. Tak było i teraz. Znajoma, u której zawsze wynajmujemy pokój, poleciła nam restaurację oddaloną trochę od "centrum" Świeradowa. Posłuchaliśmy się jej i nie żałowaliśmy. W bardzo miłej atmosferze stworzonej przez ciepły i elegancki wystrój wnętrza, nastrojową, cicho puszczoną muzykę oraz przemiłą i profesjonalną obsługę można nasycić ciało pysznymi potrawami. I nie myślcie, że zjecie tam tylko pizzę. Wybór innych dań jest bogaty i co najważniejsze w przystępnej cenie. A i porcje są ogromne :). Poniżej zamieszczam zdjęcia z dziennej "sesji fotograficznej". Później pokażę również zdjęcia z wieczornej sesji, które czekają na wolną chwilę, żeby je obrobić.

Poniżej zamieszczam mapkę umiejscowienia restauracji "La Gondola".

Pokaż Restaurację "La Gondola" na większej mapie

Puszka już w Oborze

2010-07-20T19:48:00.012+02:00

Tak jak pisałam dziś puszka została dostarczona do Obory. W czasie wręczania prócz Agnieszki (szefowej) była też Pani Kasia (kucharka), która przygotowuje przepyszne dania (to ona w tamtym roku dała mi puszki) oraz nasza blogowa koleżanka czyli Panorama Lesage. Niestety z wręczania mam tylko jedno zdjęcie bo moja małża zapomniał włożyć do aparatu karty pamięci. Zdjęcia nie mogę teraz przegrać do komputera gdyż moja małża nie zabrał kabelka więc zdjęcie z wręczania pojawi się dopiero po naszym powrocie do W-wy.
A obecnie zapraszam do oglądania zdjęć puszki (na końcu zamieściłam dla przypomnienia zdjęcie "stanu surowego"). Przez cały rok nie miałam pomysłu jak ją ozdobić. Chciałam umieścić na niej wizerunki krów (nawiązując do nazwy gospody oraz jej wystroju), ale nic mi do tego pomysłu nie pasowało. Tak z miesiąc przed wyjazdem na wczasy Wena twórcza mnie ogarnęła i zaczęło się szaleństwo ozdabiania puszki. Myśl przewodnia to krowy z papieru do decoupage. Dalej ksero ze starych pocztówek, bo podobne są w "Oborze", kilka wydruków zdjęć (oto link do jednego z nich), do tego zielone dodatki czyli bluszcz z papieru do decoupage (z moich starych zbiorów), bo gospoda znajduje się niedaleko lasu. Jeszcze dodatki związane z gastronomią to znaczy sztućce z serwetek, a na koniec ornamenty z serwetki (serwetki z moich prywatnych zbiorów). Wszystkie elementy dobrałam w szybkim tempie (tak się dzieje jak mam wizję i wena szaleje). Do tego jeden kolor (farba firmy Flugger, kolor dobierany indywidualnie). Cieniowanie i postarzanie zrobiłam przy pomocy dwóch kolorów patyn - brązowej i czarnej. Zaczęłam pracę nad puszką w domu. Na początek puszkę trzykrotnie pomalowałam podkładem do metalu (Hammerite). Po każdej warstwie trzeba było odczekać tydzień, żeby podkład wysechł i utwardził się. Rozmieszczenie elementów, dopasowywanie szczegółów potrwało kilka dni. Ogólnie w W-wie puszkę skończyłam na etapie lekkiego lakierowania (matowym lakierem akrylowym) i dwóch warstwach postarzania patynami. Wyjechaliśmy w góry i tam dalej lakierowałam. Oczywiście szlifowanie i znowu lakierowanie. Później następna warstwa postarzania i lakierowanie. A na koniec znowu szlifowanie i lakierowanie. Lekkie poprawki patyną i po końcowym lakierowaniu puszka była gotowa. Ze względu na ograniczony czas nie zdążyłam tak wyszlifować puszki, by uzyskać idealnie gładką powierzchnię. Wzory z papierów są wyczuwalne pod palcami. Ale przecież to jest rękodzieło.

P.S.
Aniu miło było Ciebie poznać. Szkoda, że tak krótko rozmawiałyśmy ale to zawsze rozmowa na żywo a nie przez internet. Biżuteria, którą robisz jest świetna. Bardzo mi się podobała.

Prezent dla "Obory" - kolejna (nie)odsłona

2010-07-19T22:37:00.006+02:00

Byliśmy dzisiaj w gospodzie "Obora" na pysznym, jak zwykle, jedzonku i umówiliśmy się na wręczenie puszki w dniu jutrzejszym (wtorek) około godziny 18:00. Prezent już zapakowany (zdjęcie poniżej). Nie, nie, jeszcze nie pokażę jak wygląda - wiem, okropna jestem :).

Dla osłody prezentuję paterę ceramiczną, którą zrobiłam jakiś czas temu. Tak, jak Wam wcześniej pisałam, lubię czasami polepić w glinie, traktuję to jako odskocznię od decu.

Prezent dla "Obory"

2010-07-18T00:00:00.004+02:00

Jutro rano wyjeżdżamy z ukochanego Świeradowa Zdroju i udajemy się na tydzień nad morze. Jedziemy w te samo miejsce, co w zeszłym roku, czyli do Darłówka. Niedaleko naszego celu podróży jest miejscowość Bobolin, a w niej gospoda przerobiona ze starej obory. W tamtym roku opisywałam, jakie wspaniałości czekają tam na nasze podniebienia i z jakimi łupami stamtąd wyjechałam. Wypatrzyłam na tyłach duże puszki po oleju do smażenia i nie byłabym sobą, gdybym nie spróbowała kilku z nich wyprosić. Gdy zdziwionej obsłudze wyjaśniłam do czego mi są one potrzebne dano mi kilka bez problemu, ale poproszono mnie o ozdobienie jednej z nich w prezencie. Długo trwało, zanim się zabrałam za jej ozdobienie. Kończyłam ją już na wyjeździe, poniżej przedstawiam "stan surowy", a efekt końcowy pokażę następnym razem, jak zrobię zdjęcia zaskoczonych min w trakcie wręczania. A nuż podpatrują bloga :).